52
DE
LITHIASI
per
gustum
refert
etiam
è
Latrinis,
cum
sale
petrae
confectum.
Vrinae
autem
sal,
semper
sapit
urinam.
4.
Sal
marinum,
adhaeret
vasi
ligneo,
in
sui
refrige¬
ratione,
prout
dum
separatur
à
sale
petrae.
Sal
uri¬
nae
vero,
concrescit
in
liquoris
fundo.
(23).
Porro
di¬
scernit
se
sal
urinae
fixus,
à
volatili.
1.
per
ignem
&
fugam.
unus
namque
evolat,
altero
perstite.
2.
fi¬
xus
separatur
à
faecibus,
per
extractionem,
in
liqui¬
do:
volatilis
verò,
sequestratur
per
ignem.
Ete¬
nim
quanquam
cibi
atque
potus,
universim
ace¬
scant
in
stomacho
aequaliter:
attamen
non
aeque
volatiles
sunt
sales
inde
nati.
Quia
istud
stomachi
fermentum,
recipitur
per
modum
recipientis,
&
sic
variat.
Prout
nec
chrysulca,
dissolvens
totum,
ac
homogeneum
metallum,
proinde
totum
ae¬
qualiter
fit
volatile.
Haecque
diversitas,
non
pro¬
rumpit
ex
essentialibus:
sed
pro
participatione,
proprietatum
vitae
mediae
rerum.
(24).
Nec
demum
istud
fermentum
stomachi,
est
nuda
aciditas:
sed
dos
vitalis,
atque
specifica:
cujus
nempe
finis
est,
transmutare
cibum,
in
chylum
humanae
digestio¬
nis.
Siquidem
plura
assumuntur
fixiora
cum
cibis,
quae
debent
tamen
parem
subire
cum
volatilibus
succis
conditionem,
si
penitius
ad
vitae
radicem
migrare
debeant.
In
quo
puncto
praecipue
elucet
naturae
energia:
quae
ex
massa
prorsus
similari,
ossa,
&
fibras
carnis,
fabricat
etc.
Ossa
denique,
in
canino
stomacho,
ad
chylum
reducit,
ut
inde
ite¬
rum
cruor
fiat.
Sunt
ergo
praefati
duo
sales
fixio¬
res.
Inus
autem
summe
volatilis,
in
lotio.
At
nun¬
quàm
ex
urina,
mihi
apparuit
alcali,
aut
lixivio
si¬
mile.
Etenim
sin
aliquid
lixiviale
intro
assum¬
tùm
fuerit:
id
statim
acidis
saturatur,
ut
lixivia¬
lem
indolem
deponat.
Vidi
nempe
rusticum,
qui
vulnera
ingentia
curaret,
potu
lixivii,
è
Tilia
pa¬
rati.
Illorum
tamen
lotium,
nil
prorsus
lixiviale
osten¬