12
DE
FEBRIBVS.
rata,
sive
demum
per
frigida,
is
morbum
à
radice
tol¬
lit,
&
est
naturae
quasi
indifferens.
(32).
Quia
eo
ipso
seda¬
tur,
cessatque
thymosis
Archei.
Quamobrem
calor,
ut¬
cumque
praeter
naturam
auctus,
indicium
possit
esse
fe¬
brium;
non
est
tamen
ipse
febris,
nec
illi
ideo
inter
medendum,
magnopere
est
insudandum.
Hinc
nem¬
pe
Hippocrates
seriò
monuit,
calorem
&
frigus,
non
esse
morbos,
ut
neque
horum
causas:
sed
cau¬
sas
(nimirum
occasionales)
morborum,
esse
a¬
marum,
acre,
salsum,
ponticum
etc.
Spiritum
ve¬
ro,
esse
eum,
qui
impetus
omnes
facit.
Galenus
dein
quingentis
facilè
annis
Hippocrate
iunior,
multum
chartae
maculavit,
suaque
dicacitate,
se¬
quaces
ad
se
allexit.
Posteritas
vero
admirata
hunc
garritum,
eundem
secuta
est:
maximi
semper
fe¬
cit,
quod
fuit
minimi.
Dein
mundus
in
judiciis
frivolis
ubique
insenuit;
magni
aestimans
semper
ponderis,
quod
suae
esset
inconstantiae
similli¬
mum.
Nutantes
Scholae
introduxêre
putredinem.
CAPVT
II.
(1).
Scholae
coactae
sunt
praeter
calorem
aliud
in
febribus
com¬
minisci.
(2).
Alter
defectus
in
definitione
febris.
(3).
Contra¬
dicunt
Scholae
positis
à
se
principiis.
(4).
Quod
febrium
essen¬
tia
non
sit
à
calore.
(5).
Sensim
obliviscuntur
suarum
che¬
sium.
(6).
Aroma
rosarum
calidissimum.
(7).
An
calor
fe¬
brilis
rectè
à
Scholis
censeatur
oriri
à
putredine.
(8).
Febris
maligna
in
quo
differat
à
reliquis.
(9).
Crisis
febrium
à
su¬
dore
sit
saluberrima.
(10).
Cur
Scholae
refugerint
ad
putredi¬
nem.
(11).
Stolida
comparatio
caloris
in
fimo
equino.
(12).
Cur
fimùs
equi
caleat.
(13).
Gradus
caloris
putrescentis
rei
non
sufficienter
totum
hominem
in
febri
est
calefaciendo.
(14).
Pu¬
trefactio
nuspiam
est
causa
caloris.
(15).
Fimus
non
cale¬
scit
à
putredine.
(16).
Cur
calorem
febrilem
non
à
thermis
desumpserint.
(17).
Ignorantia
radicum
Scholas
detorsit
ad
effectuum
considerationes
&
remedia.
(18).
Fimus
calorem
perdit
dum
incipit
putrere.
(19).
Caecitas
ingens
Schola¬
rum.
(20).
Galenus
erroris
convictus.
(21).
Cruorem
in
venis
nunquam