14
DE
FEBRIBVS
brium
specifica
prodire
ex
unica
specie
caloris
prae¬
ter
naturam.
Ergo
in
esse
caloris
aliud
spectatur
praeter
gradum
ejusdem.
Non
ergo
calor
constituet
essentiam
febrilem:
sed
istud
aliud,
ratione
cujus
prorumpit
febrium
diversitas.
Si
ergo
putredo
di¬
versorum,
sit
causa
efficiens
diversitatis
febrium,
tam
erit
calor
causatum
putredinis,
quàm
ipsam
et
febris:
adeoque
cum
actio
causalitatis
putridi,
a¬
liud
quid
involvat
praeter
calorem
ipsum,
non
po¬
terit
febris
esse
calor.
(5).
Iam
Scholae
confusè,
plu¬
rima
utrobique
astruunt,
ut
si
ipsas
non
iuvet
u¬
num,
juvet
saltem
aliud.
Ita
ut
quamvis
praefa¬
tam
definitionem
servent
mordicus,
eamque
ado¬
rent:
sensim
tamen
ab
intemperie
nudâ
caloris
deflectunt,
ad
humorum
putredinem.
Nec
sistunt
in
his
nugis,
quin
insuper
ad
remedia
calida
refu¬
giant,
oblitae
suarum
thesium.
Idque
sive
attentent
purgationes,
sive
demum
ad
propria
febrium
spe¬
cifica
sese
converterint.
(6).
Quid
namque
in
meden¬
do
est
modo
solennius,
quam
pro
febri
dedisse
a¬
posemata
ex
lupulo,
asparago,
etc.
eademque
sac¬
charo
condidisse?
Quid
enim
aromate
rosis
in¬
cluso
est
ardentius,
sive
saporem
spectes,
sive
ap¬
plicationem,
sine
quo
tamen
ipsa
rosa
merum
est
cadaver?
Quid
enim
ubique
crebrius
occurrit,
quàm
sulfuris
aut
vitrioli
corrosivum
(multiplici¬
ter
suadente
lucro
adulteratum)
iulapiis
febrili¬
bus
immiscuisse?
Rhabarbaro
denique
&
scam¬
moneatis,
sontes
quos
fingunt
humores
elicuisse?
(7).
Ergo
ante
omnia
ex
professo
examinandum,
an
febrilis
calor
suum
debeat
ortum
putredini.
Quam¬
obrem
imprimis
docui
palam,
calorem
febrilem
nullatenus
pendere
causaliter
ex
materiâ
peccante.
(8).
Deinde
didici,
quod
sola
febris
maligna,
in
hoc
à
caeteris
discrepet,
quod
sua
materia
peccans
ad¬
iunctam
habeat
putredinem
incipientem.
Quae
si
dein