36
DE
FEBRIBVS.
demit;
fluxúmque
humorum
ad
nidum
putredi¬
nis,
per
derivationem,
ac
revulsionem
sistit,
pacat,
avocatque.
Quapropter
natura
solamen
sentiens,
caetera,
faelicius,
facil
úsque
satagit.
Bo¬
na
sunt
verba
ait
sus,
comedens
psalmos
poeni¬
tentiales:
at
non
prosunt
famelicae.
Hae
sunt
vi¬
delicet
coindicationes,
quibus
continuandam
mortalium
pernitiem
persuadent,
quibúsque
si¬
gillatim
satisfaciam.
Atqui
ante
omnia
praemo¬
nitum
volo.
(14).
Quod
quamquam
in
robustiori,
&
pleniori
corpore,
notabilis
laesio
per
cruoris
emissionem
non
sit,
imò
non
rarò
mox
suble¬
vari,
etiam
aegri
sanari
videantur:
non
potest
tamen
non
improbari
venaesectio,
cum
citra
eandem,
faelicius
sanentur
febrientes,
nam
utut
ad
primam
vel
iteratas
venaesectiones,
sae¬
pe
febrium
atrocitas
remiserit:
Id
sanè
non
aliàs,
contingit,
quàm
quod
Archeus,
subitam
vi¬
rium
depletionem,
ac
indebitam
refrigeratio¬
nem
perhorrescat,
adeoque
expellere
materiam
febrilem,
&
fungi
officio,
negligat.
Qui
ve¬
rò
per
phlebotomum
curati
videntur:
certè
recidivant,
saltem
tardiorem,
minúsque
fir¬
mam
consequuntur
valetudinem.
Quam
asser¬
tionem
Turcae
probant,
magnáque
orbis
pars
mecum,
venae
apertionem
ignorans,
quippe
quàm
Deus,
in
natura
nusquam
instituisse
legi¬
tur,
aut
approbasse,
imò
ne
quidem
ejus
men¬
tionem
fecisse.
Quod
autem
ad
primum
coin¬
dicationis
scopum,
qui
refrigeratio
dicitur,
at¬
tinet.
(15).
Profectò,
sanguinis
missio
non
alio
ti¬
tulo
refrigerat,
quàm
quatenus
de
calido
vita¬
li
furatur.
Non
autem
quòd
vim
frigefactivam
&
positivam
obtineat.
Quo
saltem
nomine,
de¬
bet
ejusmodi
refrigeratio
esse
nocua.
Cur
quae¬
so,
in
hectica
non
aperiunt
venam?
an
non
indiget