116
DE
FEBRIBVS.
perlae,
pulvere
tenus
assumpta,
in
nobis
liquesce¬
rent,
frustra
tentatis
dissolvere
illa.
Iam
ergo
con¬
stat
per
demonstrationem
mechanicam,
teneriores
animalium
lapides,
continere
mucilaginem,
quâ
perlae,
coralla,
&
saxatilia
carent:
Attamen
corpo¬
ra
quarumdam
rerum,
permanentium
in
sui
pulve¬
re,
&
soliditate
homogeneâ,
&
inseparabili,
ut
pa¬
tiuntur
in
sui
dissolutione
actionem
à
dissolvente:
ita
quoque
vicissim,
dissolvens
patiatur
à
dissoluto,
sine
ulla
interim
corporis
immutabilis
participa¬
tione.
Nam
ex
axiomate
Chymico,
dissolvens,
ea¬
dem
opera
coagulatur,
per
quam,
dissolutum
dis¬
solvitur.
Ideóque
si
auferatur
dissolvens
à
dissolu¬
to,
ordinario
nil
praeter
insipidam
aquam
inde
re¬
cuperatur,
sine
acrimonia,
&
aciditate:
quae
sanè
ut
sunt
salium
clientes,
coagulantur
in
dissoluto,
eique
comites
astant.
(20).
Clariùs
idem
cognosces:
Si
oleum
vitrioli,
distilles
à
Mercurio
currente,
oleum
coagu¬
latur
cum
Mercurio,
manéntque
ambo
in
fundo,
forma
nivis.
Et
quidquid
inde
stillatur,
est
mera
aqua.
Nix
ista
autem,
si
lavetur,
fit
citrinus
pulvis,
qui
facilè
in
pristinum
mercurium
currentem
re¬
ducitur,
eodem
prorsus
pondere
quo
ante.
Si
verò
aquam
ablutionis
distillaveris,
habes
in
fundo
me¬
rum
alumen,
ex
acido
sale
vitrioli.
Sic
nempe
dis¬
solventia
mutantur,
tametsi
dissoluta,
nequidquam
de
sui
materia,
aut
substantia
perdiderint.
Agunt¬
que
ejusmodi
dissolventia
in
nos,
per
modum
al¬
terationis
acquisitae,
in
sui
passibilitate:
non
au¬
tem
ex
proprietate
participata,
à
dissolutis
immu¬
tatis.
(21).
Ad
propositum
ergo
Argumentum.
Salia
ace¬
ti,
vini,
succi
limonum,
vel
è
quercu,
itémque
chy¬
li
stomachici
acidi,
quatenus
sunt
vegetabilia,
&
à
nostrâ
digestione
alterabilia,
digerendo
quidem
mutantur
in
nobis,
in
salem
urinarium:
atta¬
men
pro
diversitate
rei
dissolutae,
illa
dissolutiva
patiun¬