194
SCHOLARVM
HVMORISTARVM
de
tartaris
manifestabitur.
Imprimis
protestor,
me
non
contendere
uspiam,
quae
bene
ab
avis
scri¬
pta
sunt,
recensere,
multoque
minus
castigare,
nec
praecepta
de
urinae
judiciis
tractare,
nec
aliorum
in¬
venta
explicare,
nec
Apologum
agere.
Sed
tantum
detegere
cupio
Scholarum
antiquatos
errores,
ex
fictis
humoribus
oriundos,
ne
iuniores
posthac
ab¬
ducantur,
iuxta
somniorum
credulitates.
(3).
Primò
er¬
go,
recensebo
errores
de
circulo
urinae,
dein
com¬
missos
in
coloribus,
tertio,
qui
in
eneoremate
con¬
tingunt.
Ac
quarto,
tandem
illos
propalabo,
qui
in
coagulationum,
sive
contentorum
iudiciis
ob¬
venere.
Vnde
quilibet,
facile
intelliget,
judicia,
&
prognoses
urinae,
hactenuns
stetisse
absque
judicio,
&
fundamento.
Miras
scilicet
Gordonij
impostu¬
ras,
ignaro
popello,
sub
falso
haruspicis
titulo,
ve¬
nundatas.
(4).
In
primis
ergo,
in
circulò
urinae
cespita¬
tum
est,
cùm
hactenus
nescitum
sit,
quare
saepius,
circulus,
sit
alterius
coloris,
quàm
corpus
lotij
resi¬
duum.
Putatum
nimirum,
circulum,
à
reliquo
uri¬
nae
corpore
separari,
velut
pinguius,
ab
aquoso,
vel
tanquam
colostrum,
à
lacte
cui
innatat.
Interim
quanquam
agitata
urina,
extemplo
tamen
idem
circulus,
qui
erat
ante,
apparet,
nequicquam
de
cir¬
culo
ulterius,
extra
suppositos
terminos,
in
daga¬
tùm
est.
Vident
quidem,
saepè
rubicundiorem
cir¬
culum,
magísque
saturatum,
quam
color
sit
in
re¬
siduo
urinae
corpore:
imò
rubicundiorem,
magis¬
que
intensam
flavedinem,
plerumque
carere
circu¬
lo,
distincto
ab
urinae
colore:
(5).
Nequicquam
tamen
indagarunt,
unde
circuli,
&
urinae
ista
esset
varietas.
Attamen
nec
proinde
circulus,
est
color,
falso
qui¬
dam
apparens,
falsaque
sui
specie,
oculos
illudens.
Neque
enim
alioqui
posset
subflava
urina,
rubicun¬
diorem,
magísque
intensum
colorem
edere,
per
nudam
sui
reflexionem:
sed
potius
subflavo
palli¬
diorem