141
TVMVLVS
PESTIS.
naturale,
pugnax,
ac
valide
resistens
terrori.
Nec
est
ista
fides
positiva.
Credo:
sed
prorsus
negativa,
non
horrens,
non
timens,
imo
nec
ideo
credens
se
infectum
iri.
Etenim
ut
terror
pestiferus,
adne¬
xam
fidem
putativam,
ac
timidam
habet,
se
aliquid
contagionis
iamdum
concepisse,
aut
fremitum
sen¬
tire:
sic
ejus
praeservatio
est
fides,
se
nil
conceptu¬
ros.
Neque
ideo
sufficit,
quod
confidentia
sit
non
terrifica
(quod
est
medium
inter
terrorem,
&
ani¬
mositatem)
sed
requiritur
ut
sit
operativa,
per
non
credere
se
infectum
iri.
Idque
non
rationis
indu¬
ctione:
at
prorsus
per
animositatis
potestatem
li¬
beram,
ac
meram
confidentiae
matrem.
Pueri
alio¬
qui,
&
amentes,
quanquam
nullum
conceperunt
terrorem:
frequentius
tamen,
Peste
pereunt,
defe¬
ctu
operantis
confidentiae,
quae
praeservativum
sibi
fabricat.
Non
credere
enim,
se
infectum
iri,
longe
fortius
operatur,
praesumtione
timoris.
Non
solum
quia
negativum
fortius
destruit,
quam
affirmati¬
vum
astruat:
sed
quia
privationem
unà
complecti¬
tur,
omni
positiyo
fortiorem.
Etenim
qui
proce¬
dimus
ex
infinito
nihilo,
idcirco
natura
nostra
for¬
tius
apprehendit
nihil,
quam
ipsum
aliquid,
unde
&
quietem
sibi
adipiscitur.
Prout
videre
est
in
syl¬
logismis
negativis,
in
quibus
conclusio,
negativum
sequitur,
deseritque
etiam
particulare
affirmati¬
vum
sibi
connexum,
ut
se,
per
negationem,
in
quie¬
tem
dedat.
Intellectus
siquidem
iam
degener,
na¬
turaliter
sibi
diffidens,
intelligendo
hoc
aliquid
re¬
rum,
semper
mavult
recubare
in
non
scire,
aut
non
posse.
Istaque
est
ignaviae
causa
in
scientiis.
Fides
ergo
requisita,
in
terrore,
positiva,
pro
praeservan¬
do,
debet
ideo
effective,
actualiter,
&
efficienter
stare:
etsi
cum
spe,
negative
concludat
à
debiliori
parte.
Vir
bonus,
inserviendo
affectis
contagio,
si
propter
pietatem
operis
speret,
fidatque
plus
in
boni¬