681
141
TVMVLVS PESTIS.
naturale, pugnax, ac valide resistens terrori. Nec
est ista fides positiva. Credo: sed prorsus negativa,
non horrens, non timens, imo nec ideo credens se
infectum iri. Etenim ut terror pestiferus, adne¬
xam fidem putativam, ac timidam habet, se aliquid
contagionis iamdum concepisse, aut fremitum sen¬
tire: sic ejus praeservatio est fides, se nil conceptu¬
ros. Neque ideo sufficit, quod confidentia sit non
terrifica (quod est medium inter terrorem, & ani¬
mositatem) sed requiritur ut sit operativa, per non
credere se infectum iri. Idque non rationis indu¬
ctione: at prorsus per animositatis potestatem li¬
beram, ac meram confidentiae matrem. Pueri alio¬
qui, & amentes, quanquam nullum conceperunt
terrorem: frequentius tamen, Peste pereunt, defe¬
ctu operantis confidentiae, quae praeservativum sibi
fabricat. Non credere enim, se infectum iri, longe
fortius operatur, praesumtione timoris. Non solum
quia negativum fortius destruit, quam affirmati¬
vum astruat: sed quia privationem unà complecti¬
tur, omni positiyo fortiorem. Etenim qui proce¬
dimus ex infinito nihilo, idcirco natura nostra for¬
tius apprehendit nihil, quam ipsum aliquid, unde
& quietem sibi adipiscitur. Prout videre est in syl¬
logismis negativis, in quibus conclusio, negativum
sequitur, deseritque etiam particulare affirmati¬
vum sibi connexum, ut se, per negationem, in quie¬
tem dedat. Intellectus siquidem iam degener, na¬
turaliter sibi diffidens, intelligendo hoc aliquid re¬
rum, semper mavult recubare in non scire, aut non
posse. Istaque est ignaviae causa in scientiis. Fides
ergo requisita, in terrore, positiva, pro praeservan¬
do, debet ideo effective, actualiter, & efficienter
stare: etsi cum spe, negative concludat à debiliori
parte. Vir bonus, inserviendo affectis contagio, si
propter pietatem operis speret, fidatque plus in
boni¬