IGNOTUS
HYDROPS
517
contentae
sunt
scholae.
Eia
ad
examen
me¬
cùm.
Omnis
liquor
ab
intestinis
assugitur
(id
enim
absque
controversia
dono
lu¬
bens)
rapiturque
in
venas
mezenterii,
tam
is
scilicet,
qui
in
cruorem
destinatur,
quàm
qui
quomodolibet
excrementis
quandoque
deputatur.
Deinde
verò,
non
est
ulla
via
venarum
mezenterii,
nisi
ad
ve¬
nam
portae,
quae
se
in
hepar
insinuat.
Er¬
go
materia,
ex
qua
hydrops
usque
in
he¬
par
fertur,
non
secus
atque
omnes
fibrae
radicum
tandem
desinunt
in
truncum
i¬
psum,
qui
radix
dicitur.
Sed
qui
sunt
ca¬
nales,
quibus
hepar
materiam
sive
aquam
hydropis,
tanquam
per
manum
deferat
ad
spatium
abdominis?
Si
sunt
venae
illae
so¬
briae,
quibus
membrana
illa
abdominis,
aut
Peritonaei
nutritur.
Cur
saltem
he¬
par,
has
potiùs
venas
delegit,
haecque
lo¬
ca
affligit,
cum
longè
commodius
eius
modi
superfluam
aquam,
antequam
jecur
sua
importunitate
ac
pondere
gravetur,
per
haemorrhoides
abigeret?
quippe
qua¬
sublevandis
oneribus
nuncupatae
viden¬
tur.
Interim
certum
est,
laticem,
sive
ma¬
teriam
hydropis,
natare
in
venis,
quae
in¬
fra
iecur
sunt,
cum
non
ritè
secernatur
tum
per
lotium.
(26)
Saltem
utut
sumatur,
non
valet
hepar
ad
abdomen,
iam
in
im¬
mensam
molem
atque
duritiem
tensum
(propter
aquae
cumulum)
vel
unicam
guttulam
ampliùs
superaddere,
quin
a¬
pertis
illarum
venarum
osculis,
velut
dif¬
fracta
cataracta,
aqua
hydropica
toto
ex
abdomine
retrocederet,
regurgitaretque
in
hepar.
Nam
inprimis
oscula
venarum,
desinentium
in
abdominis
membranam
non
habent
appositas
singula
valvas,
in¬
star
pilarum
ventosarum,
insufflatum
ven¬
tum,
ac
laticem,
intus
cohibentes.
Deinde,
si
ejusmodi
valvas
haberent,
iecur
saltem
caret
vi
expulsiva
tanti
roboris,
quin
po¬
tius
ipsum
iecur,
&
venarum
canales,
ci¬
tius
dehiscerent,
creparentque,
quàm
quod
contentam
aquam
superaddant
abdomini
hydropico,
in
immensam
duritiem
tento.
Denique
si
quae
ejusmodi
venae
ad
hydro¬
pis
carcerem
desinunt,
pro
sui
nutritione,
saltem
sunt
filiae,
venae
cayae.
Adeoque
omnis
hydor
esset
in
jecore,
&
vena
cava
antequam
in
abdomine,
essentque
in
im¬
mensam
duritiem
turgida
viscera.
Imò
omnis
cruor
hydropicus,
nil
nisi
mera
aqua
esset.
Quod
falsum
est.
Mihique
ul¬
tro
concedent
scholae,
quod
aqua
hydro¬
pica
per
renes
esset
emuncta,
prius
quam
ad
abdomen
veniret;
nisi
vitium
atque
peccatum
potius
esset
Renum,
quàm
he¬
patis.
Etenim
sanguificatio
est
iecoris;
separatio
autem
laticis
à
cruore,
prior
est,
&
alterius
opificis,
quàm
hepatis.
Inest
quippe
ab
initio
latex
cibis
ac
potibus,
separaturque
essentialiter
per
fel,
dum
sa¬
lis
alicujus
naturam
assumit,
mutatque
aciditatem
suam
in
salsedinem,
perma¬
netque
localiter
permistus
cruori,
donec
lotii
ultimum
nactus
supplementum,
a
renibus
attractus,
expellatur.
Sunt
ergo
Renes
moderatores
laticis,
ut
iecur
cruo¬
ris.
(27)
Dein
aqua
hydropica
latex
est,
non
item
adhuc
urina;
cujus
fermentum
cum
sit
stercoreum,
&
à
Renibus
imprimatur,
latex
ille
nondum
urina
est.
Expulsio
igitur
laticis
in
abdomen,
potius
est
offi¬
cium
Renum,
quàm
hepatis.
Ideoque
Re¬
nes
velut
postliminio
resipiscentes,
non
rarò
quoque
depositam
in
abdomine
a¬
quam
repetiverunt,
&
sanitatem
ab
Hy¬
drope
sponte
reddiderunt.
Tum
quoque
non
oblaeditur
in
Hydrope
sanguificatio,
nec
arescunt
hydropici,
penuria
cruoris,
quantum
laticis
copia
suffocantur.
Sin
autem
in
hydrope
cruor
non
abundet,
non
fit
tamen
id,
quod
ijecur
cruoris
fabri¬
cam
deneget:
sed
quia
exotico
fure,
etiam
cruor
minuatur.
Imò,
nec
iecur
à
se
fa¬
ctum
cruorem
vitiat:
cum
sint
oppositae,
&
incompatibiles
actiones,
sanguificatio,
&
cruoris
destructio.
(28)
Ren
enim
aquae
do¬
minium
suscepit;
adeo
ut
deficiente
po¬
tu,
cruorem
vitiet,
&
in
urinam
transmu¬
tet:
Quibus
ignoratis,
infaustae
cesserunt
medelae
iecori
intemperato.
Quid
enim
stolidius
dictum
est
unquam,
quam
quia
hepar
Vuu
3