855
IGNOTUS HYDROPS. 519
sibi nulla sit invia. Deducit autem ad car¬
cerem hydropis, ibique tam per strictu¬
ram pororum in membranis, quàm singu¬
lariter atque praecipuè propter vestientis
ejusdem spiritus desertionem, deponit
tanquam excrementum iam mortuum.
Quodque nec inde ideo reperit, nisi ite¬
rum spiritus vitalis illud vestiat, & cir¬
cum amiciat. Haec est nimirum vis ista
spiritualis, quolibet folle potentior
Quam in penetralibus gerimus, cujus, po¬
tentiam quotidie admiramur, nunquam
scivimus, & vix per demonstrationes ad¬
mittere adacti, credimus. (30) In Hydrope er¬
go furorem Renum, errantesque pote¬
states reperi, qui furor claudit, & vix est
qui aperiat, & qui aperit & deponit, nec
est qui regurgitare faciat. Cum itaque
actiones istae furoris, in propriam perni¬
ciem conspirantis, sint plane spirituales
(etenim spiritum ubique ut Medicus con¬
templor, ut auram vitalem è sanguine
suscitatam, non autem mentem immor¬
talem attingo) nec agant ejusmodi spiri¬
tus, nisi per imagines, à se fabricatas,
compellantur. (31) Ideo sanè furores voco
Archei, dum Ren cessat, ac penè oblivisci¬
tur sui muneris atque destinationis, in se¬
parando laticem à cruore, proinde se
claudit, & velut indignatus exorbitans¬
que, laticem aliò deponit. Hunc autem
furoris tenorem, analogicè concipere &
exprimere si debeam. Primò considero
cruorem extravenatum in Rene detineri,
vel super convexum intestini latêre, etc.
qui cruor, dum malignitatem fermenta
lem induit, mox Ren, laticis moderator,
indignabundus suscipit anodynum vi¬
rus illius cruoris. Laticis autem destina¬
tio est, eluere sordes, si quae alibi in cor¬
pore detentae sint. Cumque Ren neque¬
at per laticem eluere extravenatum
istum cruorem, eo quod latex eò non
deveniat, accumulatur hic in venis, fa¬
stidio ergo, taedioque Ren inde adeò af¬
ficitur, quod munus sibi injunctum ne¬
queat obire. Idcoque mox claudit exi¬
tum urinae, ut quod copia regulari lati¬
cis nequit, per abundantiam ejus perfi¬
ciat. Quasi cogitet. Tu latex non va¬
dis, quò te velim mittere ad cluendum
cruorem extravenatum: ego te non di¬
mittam per consuetos ureteres. Eius¬
modi ergo est furor indignati Archei
Renum, qui tandem assurgens in gra¬
dum vestit laticem, eumque deducit,
quò vult. Caeterum hunc furorem Ar¬
chei confirmat nedum eventus in fien¬
do: (32) sed & in siccando, praesertim dum
sponte propria quandoque hydrops sa¬
natur. Siquidem id fit, quasi resipisceret
Archeus, atque poeniteret actorum. (33) No¬
vi Comitissam de Falaix, quae dum ju¬
vencula hydrope tumeret, suasu cujus¬
dam Medici (quippe à cunctis despe¬
rata habebatur) abstinuit ferè per so¬
lidum annum à potu, solidiore cibo, & ju¬
sculis contenta. Et evasit sana, vivitque
modò septuagenaria. Inprimis sitis,
sive sumatur pro sensu deficientis, vel
pro ipso defectu humidi: (34) saltem neu¬
tro modo exsiccat aquam hydropicam.
Nam etsi nil potus bibatur, saltem iu¬
scula, quae cruorem sufficientem prae¬
bent, etiam urinae tantillum dant, & la¬
ticis, quantum subsistentiae hydropis sat
est. Denique nec sitis, nec ipse potuum
defectus, causam occasionalem hydro¬
pis (quae plerumque est cruor extrave¬
natus) tollit, quinimo magis arefaci¬
unt, & pertinacius sibi reservant, ut re¬
luctetur resolutioni, per abstinentiam
fictae. (35) Sed sitis ista continua, cum spe
& persuasione sanitatis, errorem sive in¬
dignationem in Archeo Renum conce¬
ptam, pacabant, unde didici, quod sitis
oriatur à Rene regulariter; (36) non autem ab
hepate: multoque minus à ramis mino¬
ribus venarum, sugentibus majores, do¬
nec defectus humidi ad orificium sto¬
machi delatus sit. Sed ut cruoris defe¬
ctus restituitur per cibos, potusque me¬
raciores: ita laticis defectus compensatur
per aquosa; id quod experientia docet.
Sitis