IGNOTUS
HYDROPS.
519
sibi
nulla
sit
invia.
Deducit
autem
ad
car¬
cerem
hydropis,
ibique
tam
per
strictu¬
ram
pororum
in
membranis,
quàm
singu¬
lariter
atque
praecipuè
propter
vestientis
ejusdem
spiritus
desertionem,
deponit
tanquam
excrementum
iam
mortuum.
Quodque
nec
inde
ideo
reperit,
nisi
ite¬
rum
spiritus
vitalis
illud
vestiat,
&
cir¬
cum
amiciat.
Haec
est
nimirum
vis
ista
spiritualis,
quolibet
folle
potentior
Quam
in
penetralibus
gerimus,
cujus,
po¬
tentiam
quotidie
admiramur,
nunquam
scivimus,
&
vix
per
demonstrationes
ad¬
mittere
adacti,
credimus.
(30)
In
Hydrope
er¬
go
furorem
Renum,
errantesque
pote¬
states
reperi,
qui
furor
claudit,
&
vix
est
qui
aperiat,
&
qui
aperit
&
deponit,
nec
est
qui
regurgitare
faciat.
Cum
itaque
actiones
istae
furoris,
in
propriam
perni¬
ciem
conspirantis,
sint
plane
spirituales
(etenim
spiritum
ubique
ut
Medicus
con¬
templor,
ut
auram
vitalem
è
sanguine
suscitatam,
non
autem
mentem
immor¬
talem
attingo)
nec
agant
ejusmodi
spiri¬
tus,
nisi
per
imagines,
à
se
fabricatas,
compellantur.
(31)
Ideo
sanè
furores
voco
Archei,
dum
Ren
cessat,
ac
penè
oblivisci¬
tur
sui
muneris
atque
destinationis,
in
se¬
parando
laticem
à
cruore,
proinde
se
claudit,
&
velut
indignatus
exorbitans¬
que,
laticem
aliò
deponit.
Hunc
autem
furoris
tenorem,
analogicè
concipere
&
exprimere
si
debeam.
Primò
considero
cruorem
extravenatum
in
Rene
detineri,
vel
super
convexum
intestini
latêre,
etc.
qui
cruor,
dum
malignitatem
fermenta
lem
induit,
mox
Ren,
laticis
moderator,
indignabundus
suscipit
anodynum
vi¬
rus
illius
cruoris.
Laticis
autem
destina¬
tio
est,
eluere
sordes,
si
quae
alibi
in
cor¬
pore
detentae
sint.
Cumque
Ren
neque¬
at
per
laticem
eluere
extravenatum
istum
cruorem,
eo
quod
latex
eò
non
deveniat,
accumulatur
hic
in
venis,
fa¬
stidio
ergo,
taedioque
Ren
inde
adeò
af¬
ficitur,
quod
munus
sibi
injunctum
ne¬
queat
obire.
Idcoque
mox
claudit
exi¬
tum
urinae,
ut
quod
copia
regulari
lati¬
cis
nequit,
per
abundantiam
ejus
perfi¬
ciat.
Quasi
cogitet.
Tu
latex
non
va¬
dis,
quò
te
velim
mittere
ad
cluendum
cruorem
extravenatum:
ego
te
non
di¬
mittam
per
consuetos
ureteres.
Eius¬
modi
ergo
est
furor
indignati
Archei
Renum,
qui
tandem
assurgens
in
gra¬
dum
vestit
laticem,
eumque
deducit,
quò
vult.
Caeterum
hunc
furorem
Ar¬
chei
confirmat
nedum
eventus
in
fien¬
do:
(32)
sed
&
in
siccando,
praesertim
dum
sponte
propria
quandoque
hydrops
sa¬
natur.
Siquidem
id
fit,
quasi
resipisceret
Archeus,
atque
poeniteret
actorum.
(33)
No¬
vi
Comitissam
de
Falaix,
quae
dum
ju¬
vencula
hydrope
tumeret,
suasu
cujus¬
dam
Medici
(quippe
à
cunctis
despe¬
rata
habebatur)
abstinuit
ferè
per
so¬
lidum
annum
à
potu,
solidiore
cibo,
&
ju¬
sculis
contenta.
Et
evasit
sana,
vivitque
modò
septuagenaria.
Inprimis
sitis,
sive
sumatur
pro
sensu
deficientis,
vel
pro
ipso
defectu
humidi:
(34)
saltem
neu¬
tro
modo
exsiccat
aquam
hydropicam.
Nam
etsi
nil
potus
bibatur,
saltem
iu¬
scula,
quae
cruorem
sufficientem
prae¬
bent,
etiam
urinae
tantillum
dant,
&
la¬
ticis,
quantum
subsistentiae
hydropis
sat
est.
Denique
nec
sitis,
nec
ipse
potuum
defectus,
causam
occasionalem
hydro¬
pis
(quae
plerumque
est
cruor
extrave¬
natus)
tollit,
quinimo
magis
arefaci¬
unt,
&
pertinacius
sibi
reservant,
ut
re¬
luctetur
resolutioni,
per
abstinentiam
fictae.
(35)
Sed
sitis
ista
continua,
cum
spe
&
persuasione
sanitatis,
errorem
sive
in¬
dignationem
in
Archeo
Renum
conce¬
ptam,
pacabant,
unde
didici,
quod
sitis
oriatur
à
Rene
regulariter;
(36)
non
autem
ab
hepate:
multoque
minus
à
ramis
mino¬
ribus
venarum,
sugentibus
majores,
do¬
nec
defectus
humidi
ad
orificium
sto¬
machi
delatus
sit.
Sed
ut
cruoris
defe¬
ctus
restituitur
per
cibos,
potusque
me¬
raciores:
ita
laticis
defectus
compensatur
per
aquosa;
id
quod
experientia
docet.
Sitis