652
THESIS.
quos
alioqui
Deus
statuerat
ex
S.
Spiritu
generandos.
Est
ergò
causarum
indistin¬
ctio,
suaque
inepta
effectuum
ad
causas
proprias
applicatio,
quae
nondum
atten¬
dit
antehac
(29)
1.
quare
istud
pomum,
tàm
al¬
to
tono
praecautum
sit,
ne
de
illo
ede¬
rent.
2.
Quod
maledictum
aestimârint,
quod
non
erat.
3.
Quod
peccatum
origi¬
nis
uni,
adscripserint
inobedientiae
tan¬
quam
causae
proximae
&
continenti,
immediatae.
4:
Quod
inexcusabilem
mortem
conjecerint
in
maledictionem
&
poenam
infractae
legis.
(30)
Etenim
tametsi
peccatum
grave
concurrerit
cum
origi¬
nali
declinatione
generationis
à
Deo
in¬
tentae,
cum
impuritate
carnis,
naturae
cor¬
ruptione
per
carnalem
copulam:
non
ta¬
men
corruptio
naturae,
degeneratio
ge¬
nerationis,
ut
neque
mors
ex
peccatis
o¬
riginalibus
parentum
diffidentiae,
&c.
tan¬
quam
ex
causa
immediata
processerunt:
verùm
ab
effectu
manducati
pomi,
tan¬
quam
novo
producto
necessariò
inde
na¬
turaliter
dependente;
Id
est,
mors
pro¬
cessit
ex
suis
causis
secundis
naturalibus,
pomo
inexsistentibus:
Prout
&
naturae
corruptio
totalis
inde
promanavit;
quia
ambae
nituntur
unicâ
&
eadem
necessita¬
tis
radice.
(31)
Causae
autem
harum
causarum
naturalium
per
accidens
in
unitono,
com¬
estionis
colligatae
fuerunt
peccatis
dif¬
fidentiae,
&c.
Nam
peccato
suspicionis
malae
fidei,
fraudis
&
fallaciae
Dei
suus
manebat
reatus
piabilis
per
Protoplastos
per
modum
peccati,
per
contritionem
sci¬
licet
&
actus
poenitentiae
pro
more
alio¬
rum
peccatorum.
Non
autem
quod
pro¬
inde
tota
natura
depravari
debuisset
mors
&
omnis
corporis
aerumna
deberet
intrare
&
perpetuare
in
omnes
posteros,
etiam
quantumlibet
animas
haberent
in¬
sontes.
Deus
enim
peccata
parentum
subinde
punit
in
unam
aut
alteram
gene¬
rationem:
at
nusquam
legitur,
in
omnem
dein
posteritatem
castigâsse
peccatum
avi,
qui
ante
quinies
mille
annos
malè
egisset.
Excedit
enim
ista
punitionis
poe¬
na
amorem
Dei
erga
hominem,
cui
mox
à
peccato
tantopere
benedixit:
Excedit,
inquam,
regulas
iustitiae,
si
ad
ejus
state¬
ram
referatur
supplicium
insontis
in
illo
peccato.
(32)
Quinimo
opinor,
si
Deus
ex
sua
bonitate
non
admonuisset
Protoplastum
mortis,
si
comederet
de
ligno
scientiae
boni
&
mali:
sin
verò
Daemon
propriâ
atque
innata
sibi
hostilitate
transtulisset
pomum
de
illa
arbore
subter
aliam
quam¬
libet,
&
comedisset
de
pomo
uterque
ho¬
minum
sexus;
quod
aequaliter
successis¬
set
concupiscentia
carnis
&
copula:
ad¬
eóque,
etsi
sine
ullo
peccato
id
contigis¬
set,
attamen
generatio
inde
secuta
de
ne¬
cessitate
&
proprietate
esi
pomi
suspen¬
disset
intentum
Creatoris,
nolentis
de
Spiritu
Sancto
concipi
filios
Dei
&
poste¬
ros
Evae
post
corruptam
ejus
virginita¬
tem.
Adeóque
mors,
morbus,
ipsaque
na¬
turae
corruptio
ac
belluina
inversio
origi¬
nalis
fuissent,
&
non
tamen
ex
peccato:
eo
quod
pomum
continebat
causam
na¬
turalem
efficientem
luxuriae.
(33)
Etenim
quàm
ineptè
concordant
simul:
Mors
processit
ex
peccato
infractae
legis,
adeo¬
que
ex
maledicto
supernaturali:
Et
illa
verba
textus
post
esum
pomum
&
ante
proscriptionem
è
Paradiso
prolata:
"Ne
extendat
manum
ad
arborem
vitae,
comedat
de
illa,
&
vivat
in
aeternum".
Nam
contra
male¬
dictum
Divinum
non
valet
ulla
creatura
resistere.
Hinc
ergo
conspicuum
evadit,
quod
pomum
contineret
causam
natura¬
lem
deturpatae
generationis
&
suae
mor¬
tis:
quodque
arbor
vitae
pariter
contine¬
ret
naturaliter
vitae
aeternae
conservatio¬
nem;
id
est,
superioritatem
super
mortis
necessitates.
(34)
Tandem
si
ex
lege,
peccati
supplicio
&
maledicto
mors
advenisset,
falsum
esset,
quod
Deus
non
fecisset
mortem;
quia
reverâ
&
immediatè
mors
ex
Deo
proces¬
sisset,
&
non
ex
causa
naturali,
sive
natu¬
rae
corruptae.
Ac
jure
tanto
potiore,
ubi
Nomotheta,
iuxta
&
exsecutor
sunt
ea¬
dem
persona,
creator
omnipotens.
Po¬
stremò: