855
664
DEMONSTRATUR
Idcirco per antonomasiam vocatur ista
concupiscentia à Joanne voluntas viri,
quae est carnis & sanguinis. Vnde didici,
Evam tenacioris pudicitiae, imò & perfe¬
ctiorem fuisse creatam in suo corpore, &
stupratam à virò; quia pomum cum esset
medium ad praefatum finem, & ab Eva
prius degustatum, in Evam tamen tardius
operari potuerit. Sed priorem deliquisse
Adamum, Evam verò, ut facti poeniten¬
tem, diutiùs restituisse, & ab Adamo vi¬
stupratam dudum reluctatum; quod in¬
de sat liquet: Siquidem voluntas viri (&
non mulieris) pro occasione aeterni dam¬
ni reputatur, idque Ethnicis non fuit in¬
cognitum, qui seculo argenteo pudorem
mulieribus, ut dotem nativam adscripse¬
runt, à viris tùm dudum neglectum. (34) Le¬
vit. 3. & 4. jubet Dominus hostiam cum
cauda offerri, ut turpitudo tegatur, neve
aliquid non tectum pudore offeratur. Id¬
coque tanti fuit semper & ubique oblati
agni aestimatio. Etenim Adam creabatur
iuvenis, imberbis, floridus, qualis Rapha¬
el foribus Tobię adstitisse legitur. (35) Quam¬
obrem ut primus verecundiae infractor
virginisque stuprator enotesceret, Deus
mento, genis atque labris Adami pilos
obnasci voluit, ut multorum quadrupe¬
dum compar, socius & similis esset, eo¬
rundem signaturam prae se ferret, quorum
more ut salax, ita & vultum pilis hirtum,
ostenderet. Etenim signavit DEUS pri¬
mum homicidam in fronte ut conspecto
signo statim horridus fieret & infamis
fratricida. Sic & primum castitatis infra¬
ctorem fabrumque primum peccati ori¬
ginalis, signare voluit castitatis Amator,
circa os, guttur, buccas, etc. quibus scili¬
cet primas illecebratum voces ac dein mi¬
nas locutus fuerat: Evam verò pudoris
ac pudicitiae tenaciorem vultu polito de¬
coram retinuit. (36) Sic barba etiam cadaveri
inhumato succrescit, si in vita libidinosus
fuerit, & repentinâ morte vivere desierit,
id est, retentis adhuc menti sui viribus
succrescit mortalitatis signum, etiam post
mortem. Sic & vox rauca Adamo obori¬
tur, circa juventutem, qui immediatè ante
amissam castitatem suavissimè cantabat.
(37) Inter signa namque quibus Angeli in ap¬
paritionibus distinguuntur, unum capita¬
le est. Si apparuerit barbatus Angelus,
malus esto. Eudaemon enim nunquam
barbatus apparuit, memor casus, ob quem
viro barba succrevit. Barbam igitur, quam
horrent Angeli, viri sibi in ornatum da¬
tam credunt, quam tamen non ignorant
sibi cum foetidissimis hircis communem.
Nec ideò homini barba nascitur, nisi circa
annos incontinentiae: ut certò constet,
non nisi propter carnis concupiscentiam
instar larvae turpitudinis adductam. Ad¬
eò ut non nisi pudenda ruptumque pu¬
dorem designet in vultu. Ideò nimirum
Eunuchi quoque barba destituti sunt, ut
& pueri ac adolescentes; quanquam bru¬
ta, quibus congressus sexuum à natura
inditus, primis statim diebus sint barbata.
(38) Denique bruta parturiunt hodiè non se¬
cùs ac si non peccasset Adam: in dolore
nempe suos edunt foetus, quia cum car¬
nis concupiscentia eos concipiunt, exce¬
ptis piscibus, qui proinde Monachis casti¬
statem amantibus in cibos deliguntur.
(39) Et Eva post conceptum peperit carnem
peccati in dolore, "Spiritus meus non perma¬
nebit cum homine, quia caro est": id est, homo
iam caro peccati est, non autem ampliùs
caro primae creationis. (40) Plerumque enim
mulier à conceptu nauseat dudum, variis¬
que circumagitur miseriis, quibus bruta
carent; quod sanè arguit, mulierem con¬
cipere seminaliter à viro praeter primum
intentum creationis. (41) Quare si homo crea¬
tus fuit, ut (saltem ex praescientia conse¬
quentis) Cacodaemonum locum in coe¬
lis adimpleret, debuit vel magno simul
numero creari ab initio, vel successivè. Si
ergo qui salvandi erunt, non possint nasci
ex voluntate viri, carnis aut sanguinis:
eratque unicus tantùm vir creatus, ergo
debebant ex solis mulieribus successivâ
continuatione nasci in paradiso, loco sci¬
licet