664
DEMONSTRATUR
Idcirco
per
antonomasiam
vocatur
ista
concupiscentia
à
Joanne
voluntas
viri,
quae
est
carnis
&
sanguinis.
Vnde
didici,
Evam
tenacioris
pudicitiae,
imò
&
perfe¬
ctiorem
fuisse
creatam
in
suo
corpore,
&
stupratam
à
virò;
quia
pomum
cum
esset
medium
ad
praefatum
finem,
&
ab
Eva
prius
degustatum,
in
Evam
tamen
tardius
operari
potuerit.
Sed
priorem
deliquisse
Adamum,
Evam
verò,
ut
facti
poeniten¬
tem,
diutiùs
restituisse,
&
ab
Adamo
vi¬
stupratam
dudum
reluctatum;
quod
in¬
de
sat
liquet:
Siquidem
voluntas
viri
(&
non
mulieris)
pro
occasione
aeterni
dam¬
ni
reputatur,
idque
Ethnicis
non
fuit
in¬
cognitum,
qui
seculo
argenteo
pudorem
mulieribus,
ut
dotem
nativam
adscripse¬
runt,
à
viris
tùm
dudum
neglectum.
(34)
Le¬
vit.
3.
&
4.
jubet
Dominus
hostiam
cum
cauda
offerri,
ut
turpitudo
tegatur,
neve
aliquid
non
tectum
pudore
offeratur.
Id¬
coque
tanti
fuit
semper
&
ubique
oblati
agni
aestimatio.
Etenim
Adam
creabatur
iuvenis,
imberbis,
floridus,
qualis
Rapha¬
el
foribus
Tobię
adstitisse
legitur.
(35)
Quam¬
obrem
ut
primus
verecundiae
infractor
virginisque
stuprator
enotesceret,
Deus
mento,
genis
atque
labris
Adami
pilos
obnasci
voluit,
ut
multorum
quadrupe¬
dum
compar,
socius
&
similis
esset,
eo¬
rundem
signaturam
prae
se
ferret,
quorum
more
ut
salax,
ita
&
vultum
pilis
hirtum,
ostenderet.
Etenim
signavit
DEUS
pri¬
mum
homicidam
in
fronte
ut
conspecto
signo
statim
horridus
fieret
&
infamis
fratricida.
Sic
&
primum
castitatis
infra¬
ctorem
fabrumque
primum
peccati
ori¬
ginalis,
signare
voluit
castitatis
Amator,
circa
os,
guttur,
buccas,
etc.
quibus
scili¬
cet
primas
illecebratum
voces
ac
dein
mi¬
nas
locutus
fuerat:
Evam
verò
pudoris
ac
pudicitiae
tenaciorem
vultu
polito
de¬
coram
retinuit.
(36)
Sic
barba
etiam
cadaveri
inhumato
succrescit,
si
in
vita
libidinosus
fuerit,
&
repentinâ
morte
vivere
desierit,
id
est,
retentis
adhuc
menti
sui
viribus
succrescit
mortalitatis
signum,
etiam
post
mortem.
Sic
&
vox
rauca
Adamo
obori¬
tur,
circa
juventutem,
qui
immediatè
ante
amissam
castitatem
suavissimè
cantabat.
(37)
Inter
signa
namque
quibus
Angeli
in
ap¬
paritionibus
distinguuntur,
unum
capita¬
le
est.
Si
apparuerit
barbatus
Angelus,
malus
esto.
Eudaemon
enim
nunquam
barbatus
apparuit,
memor
casus,
ob
quem
viro
barba
succrevit.
Barbam
igitur,
quam
horrent
Angeli,
viri
sibi
in
ornatum
da¬
tam
credunt,
quam
tamen
non
ignorant
sibi
cum
foetidissimis
hircis
communem.
Nec
ideò
homini
barba
nascitur,
nisi
circa
annos
incontinentiae:
ut
certò
constet,
non
nisi
propter
carnis
concupiscentiam
instar
larvae
turpitudinis
adductam.
Ad¬
eò
ut
non
nisi
pudenda
ruptumque
pu¬
dorem
designet
in
vultu.
Ideò
nimirum
Eunuchi
quoque
barba
destituti
sunt,
ut
&
pueri
ac
adolescentes;
quanquam
bru¬
ta,
quibus
congressus
sexuum
à
natura
inditus,
primis
statim
diebus
sint
barbata.
(38)
Denique
bruta
parturiunt
hodiè
non
se¬
cùs
ac
si
non
peccasset
Adam:
in
dolore
nempe
suos
edunt
foetus,
quia
cum
car¬
nis
concupiscentia
eos
concipiunt,
exce¬
ptis
piscibus,
qui
proinde
Monachis
casti¬
statem
amantibus
in
cibos
deliguntur.
(39)
Et
Eva
post
conceptum
peperit
carnem
peccati
in
dolore,
"Spiritus
meus
non
perma¬
nebit
cum
homine,
quia
caro
est":
id
est,
homo
iam
caro
peccati
est,
non
autem
ampliùs
caro
primae
creationis.
(40)
Plerumque
enim
mulier
à
conceptu
nauseat
dudum,
variis¬
que
circumagitur
miseriis,
quibus
bruta
carent;
quod
sanè
arguit,
mulierem
con¬
cipere
seminaliter
à
viro
praeter
primum
intentum
creationis.
(41)
Quare
si
homo
crea¬
tus
fuit,
ut
(saltem
ex
praescientia
conse¬
quentis)
Cacodaemonum
locum
in
coe¬
lis
adimpleret,
debuit
vel
magno
simul
numero
creari
ab
initio,
vel
successivè.
Si
ergo
qui
salvandi
erunt,
non
possint
nasci
ex
voluntate
viri,
carnis
aut
sanguinis:
eratque
unicus
tantùm
vir
creatus,
ergo
debebant
ex
solis
mulieribus
successivâ
continuatione
nasci
in
paradiso,
loco
sci¬
licet