855
HUMIDUM RADICALE
722
te docui, ad explorandos gradus atque
momenta caloris in ambiente. Quo sen¬
su, reperi virum triginta annorum, quo¬
vis puero calidiorem: utut interim insa¬
niat de speciebus calorum diversis. Dispu¬
tent enim de qualitatibus sensu notis, tan¬
quam de fabulis, ac sub considerationibus
potentialibus: ego autem assuevi, res
prout in se sunt, dissecare, aperire, inspi¬
cere & aestimare. Caeterum Paracelsus hu¬
midi radicalis Scholarum ignarus, illud
subinde cum Mumia nostri corporis con¬
fundit: alias verò reputat velut corporis
nostri umbram internam, unde Phlagas
umbratiles circumlucescere voluit. Nimi¬
rum humidum radicale esse hominis si¬
mulacrum, per totum hominem exten¬
sum, & vitam deferens. A libi quoque mer¬
curium, sive unum è tribus suis initiis
(non divisibile in vivis) humidum radica¬
le, per totum aequaliter participatum, aesti¬
mat. Etenim extincta per pestem vita
(mors enim mumialem bonitatem tollit)
mumia quidem desiit, perscitè eodem hu¬
mido in corpore. Tandem quanquam
Scholae fateantur, iuniores non raro ex¬
tingui, nondum absumto humido radicali,
ut neque caloris penuriâ: atque hactenus
pro sua thesi non admodùm sint sollici¬
tae, quâ vitam calore, & humido radicali,
adaequatae metiantur: manent tamen in
terminis avorum, propter assentiendi con¬
suetudinem, indagandi ignaviam, & di¬
scendi desperationem. Siquidem ignorâ¬
runt vitalia lumina luminosa quidem: sed
indifferentia esse, propter binorum lumi¬
narium majorum distinctionem. Calida
enim juxta atque frigida esse posse. Id est,
non didicerunt formas & vitas esse syno¬
nyma. Ego verò semper confusam hujus
humidi traditionem tanti momenti, insi¬
gniter miseratus (licet in humido radicis
fateantur volvi utrumque medendi car¬
dinem) multum laboris impendi juniori
bus annis, per corporum analyses, ut cer¬
tum radicalis humidi nuncium aliquem
offenderem. Ac tandem divino favore,
tandem certior factus sum, nil quicquam
eorum esse in natura, quae à Scholis hac in
parte elato supercilio promittuntur. Ag¬
nosco quidem humidum seminale primi¬
genium, nostri constitutivum: sed ejus¬
dem prorsus speciei, proprietatis & iden¬
titatis, cum eo quo crescimus, & incessan¬
ter alimur deinceps. Adeóque ossa, vi¬
scera, nervi, tendines puerorum, indiffe¬
renti humido constant, crescuntque si¬
mili, quo iuvenes, absoluto iam incre¬
mento aluntur. Iuxta axioma Scholarum.
Nutrimur iisdem, quibus constamus.
Constamus autem primigenio: ergo &
eo nutrimur. Deprehendi tamen humi¬
dum alimentarium, quamdiu is intra radi¬
cem mistionis, homogenialiter pro incre¬
mento admittitur: esse prorsus idem cum
radicali. Sin verò postmodum per acci¬
dens, in consortium inseparabile, non am¬
pliùs admittatur: quia cessat accretio:
hoc tamen ne minimum mutare, vitiare,
alterare, aut alienare naturam prioris hu¬
midi. Vtpote quod quavis praeclare, per
somnia abundans ejicitur, ejusdem spe¬
ciei, cum primigenio ac radicali. Quae
duo nomina in hoc saltem distinguuntur,
quod è primigenio formetur foetus. Radi¬
cale verò sit illud idem, & insuper illud,
unde crescimus atque nutrimur. Et enim
quantisper augemur, fit nedum humidi,
at solida appositio, appositique assimilatio
(Id namque sub quavis nutritione contin¬
git indies) sed insuper fit radicalis unio
aliti cum alimento: quae mox dein per
spiritum vitae sigillatur, & vitaliter illu¬
stratur à forma. Itaque sigillatio characte¬
rem continet, qui istud humidum fixat,
solidatque in partis similaris (à cuius nem¬
pe Archeo ipsum nutrimentum est conver¬
sum & assimilatum) homogeneam sub¬
stantiam: adeóque transmutando abit in
familiam continentis, quod antea conten¬
tum duntaxat erat. Sub quo fluxu, con¬
tingit vera animae informatio. Sorte igi¬
tur tantum atque felicitate, distinguitur
humidum radicale, à rore secundariorum
humorum: non autem in natura. Nimi¬
rum quòd ros, velut recens atque novellus
hu¬