168
LIB.
II.
SVMMAE
ingeniosa
mollificatione,
atque
mollium
induratione,
per
calcinationis
modum
ideo
illum
non
omittamus:
sed
mollium
quidem
primò,
durorum
verò
postea
Et
est
scilicet,
vt
soluatur
argentum
viuum
praecipitatum,
&
soluatur
corpus
cal¬
cinatum,
de
cuius
intentione
sit
indurari.
Et
hae
ambae
solution
es
misceantur,
&
ex
eis
alternata
vice
calcinatum
corpus
misceatur,
terendo,
&
imbibendo,
&
calcinando,
&
reducendo,
quovsque
durum
fiat,
&
cum
ignitione
fusibile.
Hoc
idem,
&
cum
corporum
calce,
&
tutia,
&
marchasita
calcinatis,
solutis,
&
imbi¬
bitis,
perfici
completè
contingit.
Et
quanto
quidem
haec
mundiora,
tanto
&
per¬
fectius
mutant.
Mollificantur
similiter
&
dura
corpora
cum
ingenio
consimi¬
li.
Et
est
scilicet,
vt
cum
arsenico
toties
coniungantur
&
sublimentnr,
&
post
ar¬
senici
sublimationem
assentur
cum
proportione
sui
ignis,
cuius
modum
narraui¬
mus
in
libro
Fornacum.
Et
vltimò
reducantur
cum
expressione
sui
ignis
in
oratio¬
ne
sua
dicti,
quovsque
in
fusione
mollescant,
secundum
exigentiam
duritiei
cor¬
poris.
Et
hae
quidem
alterationes
omnes
sunt
primi
ordinis,
sine
quibus
non
perficitur
magisterium.
De
Mundificatione
argenti
uiui.
Cap.
LXXIII.
Igitur
ex
praemissis
necesse
est
argenti
uiui
mundificationem
completè
nar¬
rare.
Dicimus
igitur,
quòd
argentum
viuum
mundatur
dupliciter,
aut
per
su¬
blimationem,
cuius
attulimus
modum,
aut
per
lauacrum,
cuius
modus
hic
est.
Fundatur
argentum
viuum
in
patella
vitrea
vel
lapidea,
&
super
ipsum
aceti
quantitas
superfundatur,
quae
sufficiat
ad
illud
cooperiendum.
Dehinc
verò
super
lentum
ignem
ponatur,
&
calefieri
permittatur,
in
tantum
vt
digitis
tra¬
ctari
patiatur.
Deinde
verò
digitis
agitetur,
quovsque
in
partes
minutissimas
diuidatur,
in
pulueris
similitudinem:
&
tamdiu
agitetur,
quovsque
aceti
totum
quod
in
illo
infusum
est,
consumetur
omnino.
Deinde
vero
quod
in
eo
terrei¬
tatis
inuentum
sit,
lauetur
cum
aceto,
&
abijciatur.
Toties
igitur
super
illud
o¬
pus
reiteretur,
quovsque
terreitas
illius
in
caelestinum
mutetur
colorem
perfe¬
ctissimum,
quod
perfectae
lauationis
est
signum.
Ab
his
igitur
ad
medicinas
est
transeundum.
Quinque
differentes
proprietates
perfectionis
neceßariò
afferre
medicinam
perfectissimam,
scilicet
munditiem,
colorem,
fusionem,
perpetuitatem,
&
pondus,
unde
coniectura
sumenda
sit,
ex
quibus
rebus
eliciatur.
Cap.
LXXIIII.
Afferamus
igitur
in
primis
sermonem
vniuersalem
de
medicinis
cum
cau¬
sis
suis,
&
experientijs
manifestis.
Innuimus
igitur,
quòd
nisi
quidem
om¬
ne
superfluum,
siue
per
medicinam,
siue
per
praeparationis
modum
aufe¬
ratur
ab
imperfectis,
scilicet
vt
ab
illis
tollatur
omnis
superflua
sulfureitas,
om¬
nisque
terreitas
immunda,
non
purificentur,
ita
scilicet
quòd
de
commisto
non
separantur
in
fusione
post
proiectionem
medicinae
alterantis
illa.
Cùm
hoc
quidem
inueneris,
iam
ex
perfectionis
differentijs,
vnam
habes.
Similiter
vti¬
que
nisi
&
medicina
illustret
&
alteret
in
colorem
album
aut
citrinum,
secun¬
dum
intentionem
quàm
quaeris,
quae
fulgoris
splendorem,
&
amoenitatis
luci¬
ditatem
adducat,
non
perficiuntur
a
perfectione
corpora
diminuta
in
comple¬
mento
totaliter.
Amplius
autem,
nisi
fusionem
Lunarem
aut
Solarem
determi¬
natè
adducat,
non
est
in
complemento
alterabile,
quia
in
iudicijs
non
quiescit
sed
de
commisto
separatur
omnino,
&
recedit.
Hoc
autem
à
nobis
latius
de¬
terminatum
in
sequentibus
demonstratur
in
capitulo
de
Cineritio.
Amplius
autem
&
nisi
perpetuetur
medicina
cum
impressionis
alteratione
firma,
non
valet
ipsius
mutatio,
quia
non
permanet,
sed
euanescit
impressio.
Amplius
au¬
tem,
&
nisi
pondera
perfectionis
adducat,
non
mutat
sub
complemento
na¬
turae
firmo
&
vero,
cui
non
sit
fraus
per
credulitatis
errorem.
Est
enim
pondus
naturae