PHILOSOPHICAE.
81
tiam
uehementer
obscurant:
unde
profectae,
quò
per¬
gant
Formae,
Species,
quae
nobiscum
definitis
tempo¬
rum
interuallis
negotiaturae,
Generationum,
Trans¬
plantationum
&
Mixtionum
ministerio
mundanae
Co¬
moediae
lithurgiam
peragunt.
Vtraque
hîc
sublata
est.
Dicimus
enim
in
semine
ea
omnia
uigere,
quae
hîc
ge¬
nerationum
&
corruptionum
uicissitudine
fluere
&
refluere
uidentur,
adeoque
Formam
ipsam
uniuscu¬
iusque
rei,
esse
ἀὐτοφυην,
non
extrinsecus
accedere,
non
à
datore
Formarum
post
Elementorum
consenta¬
neam
mixtionem
infundi,
non
à
stellarum
momenta¬
neo,
positu
in
inferiorem
naturam
deriuari
non
ex
Atomorum
fortuito
congressu
integrari
sed
in
ipsis
seminibus
delitescere:
idque
uarijs
modis.
Haec
dogma¬
ta
sunt
Paracelsica,
à
Christiana
Religione
non
abhor¬
rentia,
Platonicorum
decretis
uicina.
Quòd
si
Hippo¬
cratis
authoritate
confirmata
sint,
quis
nouitatem
accu¬
sare
poterit?
Is,
in
aureis
illis
libellis
de
Diaeta,
faculta¬
tes
earum
rerum
descripturus,
mensuras,
utendi
ratio¬
nes,
à
quibus
sanitates
&
morbi
contingunt,
genera¬
tionum
&
transmutationum
omnium
exordia,
pro¬
gressus,
diuina
contemplatione
illustrauit.
Locus
est
in
principio
primilibri
de
Diaeta,
cuius
Capita
hic
an
notare
libuit,
partim
ut
comparatione
facta
deprehen¬
dere
possimus,
quantum
defecerit
haec
aetas
à
praeclara
illa
&
antiqua
Philosophia
Hippocratica.
Prin¬
cipiò
L