PHILOSOPHICAE.
87
ditur,
inquiens:
Ἀπόλλυται
μὲν
οὐδὲν
ἁπάντων
χρημάτων,
οὐδὲ
γίνεται,
ὅτι
μὴ
καὶ
πρόσθεν
ἦν.
ξυμμισγόμενα
δὲ
καὶ
διακρινόμενα
ἀλλοιοῦται.
νομίζεται
δὲ
παρὰ
τῶν
ἀνθρώπων,
τὸ
μὲν
ἐξ
ἄδον
ἐς
φῶς
αὐξηθὲν,
γενέσθαι,
τὸ
δὲ
ἐκ
τοῦ
φάεος
εἲς
ἄδην
μειωθὲν,
ἀπολέσθαι.
Ζῶα
δὲ
κ'ἀκεῖνα
καὶ
τάδε,
καὶ
οὔτε
τὸ
ζῶον
ἀποθανεῖν
οἶοντε
μὴ
μεταπάντων,
καὶ
γὰρ
ἀποθανεῖται;
οὔτε
τὸ
μὴ
ὄν
γενέσθαι,
μὴ
ὄντος
ὅθεν
παραγενήσεται,
&c.
Hoc
est:
"Nihil
fit
quod
prius
non
erat,
&
neque
quicquam
perit,
sed
permixta
&
discreta
alte¬
terantur.
Homines
uerò
opinantur
hoc
ex
Orco
in
lucem
auctum
generari,
illud
uerò
ex
luce
in
Orcum
imminutum
perire
ac
corrumpi.
Animalia
sunt
tam
illa
quàm
haec,
nec
ullum
animal
mori
potest,
nisi
u¬
niuersa
pariter
corruant:
unde
enim
moriantur?
ne¬
que
quod
non
est
generatur,
cum
non
sit
unde
gene¬
retur,
&c."
Diligenter
nunc
expendat
unusquisque,
an
non
intellexerit
Hippocrates
seminales
illas
Ra¬
tiones
Naturae,
in
quibus
fundamenta
omnium
re¬
rum,
ipsius
quoque
Medicinae
contineri
toties
iam
diximus.
Ab
ijs
enim
Generationes,
Transplanta¬
tiones,
Elementorum
mixtiones,
conformationes,
nutritiones,
augmentationes,
&
omnes
naturales
a¬
ctiones
proficiscuntur.
Appellat
Seminum
prima
diuersoria,
Elementa,
Abyssos,
Orcum.
Ita
Orpheus
quoque
&
prisci
Theologi
consueuerunt,
Tenebras,
Noctem;
Quietem,
Orcum,
eadem
significatione
acci¬
pientes.
Ita
in
hymno
Noctis
Orpheus.
Νὺξ
γένεσις
πάντων,
ἡμιθελὴς
χθόνεα
ἡδʼ
οὐρανία
πάλιν
αὐτὴ,
ἐκκυηλία,
ἡ
φάος
ἐκπέμπεις
ὑπὸ
νέρτερα,
καὶ
παλιφεύγεις
εἰς
ἀΐδην
δεινὴ
γὰρ
ἀνάγακη
πάντα
κρατύνει.
Et
ne
uereat
qui
spiam
inuisas
ibi
uigere
tenebras,
addit
ἀστεροφεγγὴς
κυα¬
ναυγή.