PHILOSOPHICAE.
133
mereantur.
li
enim
neglectis
Naturae
operibus,
dubita¬
tiones
attulerunt
extraneas,
&
Mixtionum
modos
pro¬
posuerunt,
de
quibus
spiritus
Mechanici
Mixtionum
authores
nunquam
somniarunt.
In
angustius
primùm
reduxerunt
Naturam
sola
corpora
&
famosas
illas
Qua¬
litates,
Caliditatem,
Frigiditatem,
Humiditatem,
Sic¬
citatem;
proponentes.
His
iactis
fundamentis,
ocio¬
sis
dubitationibus,
&
terminos
non
habentibus,
in¬
quirere
coeperunt:
an
corpora;
id
est,
Substantiae
Ele¬
mentorum,
ut
ipsi
interpretantur,
uel
Qualitates,
id
est
caliditas,
humiditas,
frigiditas,
siccitas,
totae
totis
permiscerentur.
Quibus
certaminibus
tanquam
Si¬
syphi
saxis,
ingenia
nostra
hactenus
exercuerunt,
&
multorum
etiamnum
exercent.
Vidi
ego
Philoso¬
phos
quorum
tecta
niue
cooperiebantur,
qui
uniuer¬
sam
uitam
in
his
nugis
consumserant:
&
tamen
saxum
in
uertice
collocare
non
poterant.
Certè
puerilius
de
multis
disserebant,
quàm
ij,
qui
Philosophiae
titulos
sibi
non
uendicarunt.
Quòd
si
ratio
uniuscuiusque
uerbi
ociosi
reddenda
est,
quanta
illis
restabunt
debi¬
ta,
qui
uitam
his
usuris
iniquè
traducunt?
Tales
Quę¬
stiones
multas
deprehendimus
in
tota
eorum
Philo¬
sophia
&
Medicina.
In
proposita
uerò
dubitatione,
post
multas
ambages,
haec
sententia
principatum
ob¬
tinuit:
Substantias
καθ'ὅλουnon
misceri:
Qualitatum
ue¬
rò
consummatam
esse
mixtionem.
Mixtionis
autem
ratio¬
R
3