158
IDEA
MEDICINAE
mensuram
appellat
Hippocrates
τὴν
πεπρωμένην
μοίρὴν:
PA¬
RACELSVS,
praedestinatu
digestumque
tempus.
Quae¬
cunque
nunc
in
semine
partes
expletis
praedictis
tempori¬
bus
nutricatione
&
harmonica
Mixtione
augmenta
fe¬
cerint,
progredientur,
à
reliquis
quodammodo
separata,
positione
scilicet:
uita
enim
communi
etiamnum
fruentur,
&
nutrimento
per
uias
confluentes
attracto,
Mixtiones
continuas
assiduè
molientur,
donec
ad
ultimam
praedestina¬
tionem
peruenerint.
Χώρὴν
δὲ
ἀμείψαντα
καὶ
τυχόντα
ἀρμονης
ὀρθῶς
ἔχούσης
συμφωνίας
τρεῖς,
ξυλλήόδην
διεξιῶν
δια
πασέων,
ζώει
καὶ
αὔξεται
τοῖσιν
αὐτοῖσιν,
οἷσι
καὶ
πρόσθον,
ἦν
δὲ
μὴ
τύχη
τῆς
ἀρμονίης,
μηδὲ
ξύμφωνα
βαρέα
τοῖσιν
ὅξεσι
γύῆται
ἡ
πρώτη
συμφωνίη,
ἦν
δὲ
δευτέρη
γένεσις
ἡ
τὸ
διὰ
παντὸς
νὸς
ἀπο
γνομόνου,
πὰς
ὁ
τνος
μάταιος,
οὐ
γὰρ
ἀν
προσαείσειει,
ἀλλʼ
ἀμεῖοη
ἐκ
τοῦ
μέζονος
εις
τὸ
μεῖον,
πρὸ
μοίρης.
διότι
οὐ
γινώσκουσιν
ὅτι
πο¬
ιίουση.
Hoc
est:
locum
uerò
permutantia,
si
opportunè
na¬
cta
fuerint
harmoniam
tres
symphonias
habentem,
omniaque
uniuersim
penetrando
coniungentem,
ui¬
uent,
&
incrementa
suscipient
ex
ijsdem
ex
quibus
an¬
tea.
Si
uerò
harmoniam
non
assequuti
fuerint,
ne¬
que
grauia
acutis
consona
fiant,
prima
symphonia
uitiabitur,
&
quamuis
secunda
generetur,
cùm
una
omnino
destructa
sit,
omnis
tonus
uanus
erit:
non
enim
concentum
habebit,
sed
ex
maiori
ad
minus
transibit
ante
destinatum
fatum,
quia
non
cognoscunt
quod
faciunt,
&c.
Consuetum
est
Pithagoricis
&
oc¬
cultioris
Naturae
interpretibus,
proprietates,
Mix¬
tiones.