PHILOSOPHICAE.
157
confluentibus,
augetur
unumquodque
in
loco
pro¬
prio:
loca
uerò
progressiones
seminum
ordinatè
imi¬
tantur.
Analogiam
alibi
explicabimus.
Hanc
artificio¬
sam
Generationis
dispensationem,
silentio,
quietè,
in
Nocte,
placidè,
absolui
docet.
Trahuntur
alia
intrò,
alia
uerò
foras
protruduntur.
Exempla
Fabrorum
ad¬
ducit
&
aliorum
artificum,
qui
sine
uiolentia
artificia
sua
peragunt.
Ita
omnia
Generationis
imitia
in
Naturę
officina,
sine
strepitu
administrabuntur,
quousque
nu¬
tritis
spiritibus
Mechanicis
&
auctis,
loco
tam
angu¬
sto
amplius
contineri
non
possint,
neque
tam
exiguo
alimento
nutriri.
Tum
uerò
quae
antea
unita
fuerant
certis
proportionum
mensuris
separabuntur,
&
loco¬
rum
distantias
admittent.
Progredientibus
enim
pro¬
portionibus,
termini
qui
antea
distare
non
uideban¬
tur,
manifestis
interuallis
distrahuntur.
Contingunt
tales
progressiones,
posteaquam
nutritione
prima
Ele¬
menta
&
corporum
Principia
constituta
fuerint,
Mix¬
tione
opportuna
coniuncta,
&
in
tantum
aucta,
ut
pro¬
gressionem
facere
possint:
idque
praedestinatis
tempo¬
ribus,
si
nullus
error
inciderit.
Itaque
ὀκόσα
ἡν
ἐμπλήση
τὴν
πεπρωμενην
μοιρην,
ταῦτα
διακρίνεται
πρῶτα,
καὶ
ἀμα
συμμίσγεται.
ἐκαστον
μὲν
γὰρ
διακρίνεται,
παντα
ταῦτα
ξυμίσγεται,
&c.
Sunt
certa
digestaque
tempora
omnium
seminum;
Ascendentium,
Ra¬
dicum,
quibus
mutationes,
mixtiones,
maturitates,
au¬
gmenta,
aetates
absoluunt.
Hanc
definitam
temporum
mensuram
V
3