PHILOSOPHICAE
163
ta,
ita
pronuntiat:
Δικηρίνεται
δὲ
τὰ
μέλεα
ἅμα
πάντα
καὶ
ἄνξεται
καὶ
οὗτι
πρότερου
ουδεν
ἕτερον
ἑτέρου,
ουθ'ύστερον
τὰ
δὲ
μεiζω
φύσει,
πρότερα
φαίνεται
τῶν
ἵ¬
λαστόνων,
οὺ
δὲν
πρότερα
γινόμενα.
Hoc
est:
separantur
uerò
mem¬
bra
omnia
simul
&
augentur,
neque
ullum
prius
altero,
neque
posterius:
quae
uero
maiora
sunt
natura,
quam¬
uis
non
priora
fiant,
prius
tamen
apparent.
Idem
con¬
firmat
in
libello,
De
locis
in
homine,
in
principio.
E.
μ.ι.
inquit,
δοκέει
ἀρχὴ
μὲν
ουδεμία
είναὶ
τοῦ
τώ
συμᾶτος,
ἀλλὰ
πάντα
ὁμοίως
ἀρχὴ
καὶ
πάντα
τελευτὴ
κύκλοὺ
γὰρ
γραφέντος
ἀρχὴ
ουκ
εύρέθη.
Dicit
se
nihil
in
cor¬
pore
reperire,
cui
possit
principium
ascribere,
&
primam
Generationis
sortem
concedere,
neque
postremu
quip¬
piam:
quia
si
circulum
descripserit
quis,
principium
uel
finem
non
inueniet.
Ita
circulo
comparat
seminis
naturam,
figurae
simplici,
uniformi:
idque
quantum
atti¬
net
ad
partium
corporearum
uarietatem,
in
semini¬
bus
actu
subsistentium.
li
uerò
qui
rudimenta
cor¬
porea,
principalium
uiscerum,
in
semine
contineri
af¬
firmant,
non
circulo,
sed
triangulo,
quadrangulo,
pen¬
tagono,
uel
similibus
figuris
angulos
&
terminos
ha¬
bentibus,
seminis
naturam
conferre
compelluntur:
in
ijs
enim
principia
&
fines
inueniuntur.
Quod
ad
corpo¬
ream
seminis
molem
attinet,
uarietas
certè
deprehendi
potest:
seminis
uerò
natura
planè
spiritualis
est,
&
tale
quoque
nutrimentum
secum
ad
matrices
attulit:
ex
cras¬
siori
corpore
cortices,
membranas,
inuolucra
ac
te¬
stas
formabit.
Spirituale
uerò
cum
sit
nutrimentum
illud
X
2