PHILO
SOPHICAE.
249
deratione,
quàm
in
remediorum
administratione
u¬
bique
conseruantes.
Hippocratem
quoque,
si
hoc
aliquid
ad
laudem
facit,
testem
adducimus.
Ita
enim
scribit
in
libro
De
Flatibus:
Τῶν
νουοέων
ἀπάσεων
ὁ
μὲντρόπος
ὁ
αὐτὸς.
ὀ
δὲ
τόπος
διαφέρει.
δοκέει
μὲν
οὖν
τὰ
νυσὴματα
οὐδὲν
ἀλλά
λοισιν
ἐσικέναι,
διὰ
τὴν
ἀλλοιότη
τα
καὶ
ἀνεμοεότητα
τῶν
τόπων
ἔστι
δὲ
μἱα
τῶν
νοὐσέων
ἀπασῶν
καὶ
ἰδέη
καὶ
αἰτίη
ἡ
αὐτοὐ.
Morborum
omnium
modus
idem
est,
scilicet,
qui
ex
ijsdem
seminibus
&
radicibus
proficiscuntur.
Ne¬
quaquam
enim
specificas
morborum
differentias
ne¬
glexit
Hippocrates:
quamuis
ad
unam
communemque
Ideam,
omnes
qui
ex
semine
nascuntur,
reduxerit:
lo¬
corum
uerò
&
Anatomiarum
diuersitas
officijs,
pro¬
prietatibus
ac
subtilitatibus
Mechanicorum
spirituum
dissidens,
discrimen
facit.
De
his
satis.
Recensuimus
hactenus
impuritatum
differentias
permixtas,
resolu¬
tioni
&
coagulationi
destinatas.
Prater
has
aliae
sunt,
in
quibus
specificae
uirtutes
principatum
obtinent,
siue
coagulatos
siue
resolutos
fructus
producant.
Ex
his
generantur
uermes,
uomitionis
&
diarrhoeae
quaedam
species,
ex
laxatiuis
&
uomitiuis
specificis
dependentes,
insamae,
epilepsiae,
&c.
Tales
morbi
generantur
ex
specificis
Tincturis
impuritatum,
quae
sensium
proprietates
uiuersales
ad
terrae
cuiusdam
speciei
pro
creationem
inclinant:
eodemque
pacto
ma¬
trices,
loca
&
continuitates
inuenium
in
Anatomia
uentriculi
ac
intestinorum,
proum
antea
explicaui¬
mus.
Ii