Incola
sensibili
uiuat
peregrinus
in
aula.
Quò
tandem
expletis
numeris,
statione
relicta
Exeat,
&
notam
repetat
secura
quietem.
Quae
uis
mundanos
obitus
moderetur
&
ortus
Notescit,
solitisque
nitent
Elementa
figuris.
Gaudet
sorte
sua
iam
tandem
cognita
Tellus,
Restituique
sibi
solitos
gratatur
honores.
Auriferos
inter
riuos
Neptunia
Thetis
Ducit
laeta
choros,
uitreisque
exultat
in
undis.
Illa
soror
coniunxque
Iouis
formosior
exit
Occultata
diu,
gaudens
sua
Regna
uideri.
Exilium
perpeßa
ingens,
iam
quarta,
sororum
Admitti
in
numerum,
&
iusta
se
in
parte
locari
Vranie,
festo
testatur
celsa
triumpho.
Eroo
iterum
erectis
surgit
Medicina
Columnit,
Et
ualida
inuicta
ponit
fundamma
mole.
Iamque
adeo
apparet,
quid
sit,
quo
nata
parente
Quia
possit,
quid
contineat,
quibus
illa
paretur
Ingenijs,
certamque
ferat
secura
salutem.
Naturae
humanae,
&
generis
Primordia
nostri
Clausa
prius,
tandem
foribus
reserantur
apertis.
Vt
certa
ingentem
denmonstret
imaginè
Mundum
Paruus
homo,
&
perua
concludat
magna
figura.
Vt
referat
certis
reuolutos
leoibus
orbes,
Et
quae
sublimi
labuntur
sydera
coelo.
Vt
late
eductis
surgentes
fontibus
amnes,
Oceanumque
Patrem,
tam
strictas
cogat
in
undas.
Sed
quoque
quid
sanae
conturbet
munia
uitae
Horrendosque
ferat
morbos,
tristensque
sorores
Infandae
Mortis,
nunc
clara
in
luce
refulget.
HH