22
Paulò
post
autem,
vbi
declarasset
ex
quo¬
rundam
testimonio
Asclepiadem
non
vsque
adeò
firmam
remediis
à
sola
diaetetica
meden¬
di
ratione
petitis,
fidem
habuisse,
vt
prorsus
quae
à
Pharmacia
impertiri
possunt
aspernare¬
tur,
haec
quae
sequuntur
adiicit
de
ipso
Ascle¬
piade,
in
libro
παρασκευαστικῶν
inscripto,
id
est
praeparationum,
vbi
contendit
vltimae
sor¬
tis
esse
medicum,
seu
indignum
Professione
Medicinae,
qui
non
ad
singula
quaeque
vitia
binas,
ternásque
compositiones,
&
expertas
protinus
paratas
habeat.
En
quae
ab
ipso
Asclepiade
&
Scribonio
Largo
nostri
Anonymi
Maiestati
in
faciem
ex¬
puuntur,
vt
qui
medici
nomine
prorsus
indi¬
gnum
iudicet
eum
qui
omnium
operationum
ad
Medicinam
facientium
prorsus
expers
ac
imperitus
sit:
Qui
si
insolentiùs
in
sui
defen¬
sionem,
prioris
suae
tàm
praeclarae
sententiae
clypeum
opponat,
quae
fert
Interesse
Reipub.
Medicum
à
Pharmacopaeo
ita
distingui,
vt
vnus
praescribat,
alter
operetur:
quia
nisi
essent
distincti
artifices,
posset
vterque
quando
lu¬
bet
aegrum
impune
occidere,
possent
singuli
sel
pro
melle,
venenum
pro
remedio
propina¬
re.
Quid
aliud,
quàm
omnium
Medicorum
&
Pharmacopaeorum
itas
in
se
exacuat,
quos
tàm
improbae
fidei
notat,
vt
si
seorsim
operen¬
tur
ac
medicentur,
non
saluti
aegrotantium
restituendae,
sed
morti
accelerandae,
de
indu¬
stria
studeant?
Quis
huiusmodi
calipodiato¬
rem
suo
calceo
alios
calceantem
ferat?
Nun¬
quid
omnis
medicus
famae
suae
integrae
ac
sin¬