23
cerae
Conscientiae
studiosus
in
capillitium
ho¬
minis
inuolet,
vt
oculos
etiam
eruat?
Satis
Ar¬
gumenti
Anonymus
toti
Academiae
Medicae
suggessit,
vt
in
ipsum
omnibus
neruis
insur¬
gat,
qui
tam
iniqua
de
medicis
&
medicina
(sanandi
non
nocendi
scientia)
non
com¬
minisci
modò,
sed
publicè
etiam
promulgare
ausus
est:
quasi
verò
non
potuerit
cogitare,
etsi
praescribit
salubria
medicus,
posse
à
pharma¬
copaeo
in
perniciem
aegri
adulterari,
si
malae
mentis
homo
est,
&
medicus
procul
abfuerit.
Quasi
verò
longè
nobilior
&
verior
ratio
di¬
stinctionis
vtriusque
officij
afferri
non
potue¬
rit,
vt
nempè
rebus
praeparandis
ac
peragen¬
dis
Pharmacopaeus
adesset,
&
leuaret
tanquam
minister,
taedia
&
molestias
medici,
qui
tot
discerpi
occupationibus
nequit,
vt
simul
mul¬
tos
aegros
inuisat,
&
illis
sua
remedia
paret.
Quibus
officiis
vnus
medicus
par
&
satis
esse
non
potest.
Quis
ausit
animo
concipere,
prae¬
ter
Anonymum
nostrum,
medicos
vsque
adeò
esse
sceleratos,
vt
ad
necandum
potius
quàm
sanandum,
medicinae
incumbant?
Nunquid
sanius,
&
magis
Christianum,
ex
regula
cha¬
ritatis
fuerit,
eos
iudicare,
artem
suam
magnis
laboribus
&
sumptibus
didicisse,
vt
humanae
Reip.
prosint,
cùm
omnes
alij
artifices
eo
suas
artes
candidè
referant?
Idcircò
dicebat
idem
Scribonius
eâdem
epistola:
Ne
hostibus
quidem
malum
medi¬
camentum
dabit:
Sed
persequetur
eos
cùm
res
postulauerit,
vt
miles,
&
ciuis
bonus
om¬
nimodè,
quia
medicina
non
fortuna
neque
[FT]B
iiij[/FT]