44
verso
mex
patefactum
iri.
Sic
enim
limen
suae
orationis
ingreditur,
"Quaecunque
mundo
sublu¬
nari
continentur
&c."
At
cùm
sit
anhelosus,
nec
longos
possit
spiritus
ducere,
statim
subiicit,
hoc
suae
sufficientiae,
vt
ita
loquar,
&
capa¬
cis
eruditionis
encomium:
"Alexipharmaca
enim
ad
venena
reuoco."
Vbi
notanda
occur¬
rit
insignis
Tyronis
nostri
in
Ethymo
Grae¬
cae
dictionis,
"Alexipharmaca",
(quae
vel
mi¬
nimo
Pharmacopaeo
cognita
est)
eruditio,
vt
qui
Alexipharmaca
vocet
deleteria
venena
ac
credat,
cùm
contrà
aduersus
Venena
remedia
sint.
Quaererem
libenter
ex
illo,
quòtum
calo¬
ris,
frigoris,
siccitatis
&
humiditatis
gradum
occupet
hoc
simplex
Alexipharmacum,
vt
de¬
leterium
sit.
His
perfectis
statim
intuli
istum
hominem
vtriuentulum,
meras
tantùm
lar¬
uas
&
fucos
exhibentem:
vltimíque
actus
fa¬
bulae
ludibrionem.
Quod
vt
re
ipsa
pateat
po¬
tiùs
quàm
verbis,
videamus
quî
elegantem
istum
tractatum
ordiatur.
Inter
alimenta,
me¬
dicamenta
&
venena,
discrimen
constituit,
vbi
videre
est,
confusum
quid
&
non
satis
distin¬
ctum,
de
alimentis
medicamentosis,
&
medi¬
camentis
alimentosis
ab
eo
dici:
cuius
rei
tra¬
ctatio
dilucidior
habetur,
&
faciliori
methodo
traditur
initio
Pharmacopaeae
meae
dogmati¬
corum,
quo
lectores
relegamus.
Pergit
postea
lectorum
oculos,
ac
aures
au¬
ditorum
pascere,
dum
ex
suggesto
imaginatur
se
discipulos
suos
docere,
&
lectionem
illis
e¬
narrare
de
diuisione
ac
differentiis
medicamen¬
torum
purgantium,
ubi
diciteorum
alia
esse
alimenta,