100
quà
tùm
ista
omnia
praestantur,
permanente
tamen
propriâ
purgandi
humoris
facultate
in
medicamento:
tùm
quòd
eò
validius
reddi¬
tur
medicamentum,
quo
videlicet
terra
vel
faex
inutilis
ex
ipso
separatur,
&
admistis
suis
propriis
menstruis
&
correctiuis,
qualitas
om¬
nis
maligna
adimitur.
Quod
etiam
praestan¬
dum
praecipit
Gal.
quum
admiscenda
refert
ea
semina
medicamentis,
quae
malignitatem
ip¬
sorum
retundant,
opus
eorum
non
impediant,
quaeque
attenuare
&
incidere
valeant,
&
quae
crassos
humores
secare,
ac
vias
per
quas
educi
debent,
patefacere
possint.
Quae
omnia
debi¬
tè
fieri
ex
nostris
praeparationibus
&
extractis
docti
omnes
iudicabunt.
Caeterùm
Anonymus
noster,
vt
ostendat
eiusmodi
extractiones
&
separationes
tenuio¬
rum
partium
à
crassioribus
&
materiatis
vio¬
lentiorum
purgantium,
non
esse
necessarias,
fortè
citabit
locum
Actuarij
à
Paulo
lib.
7.
com¬
firmatum,
vbi
illis
Actuarius,
qui
ventriculo
im¬
becilliori
afficiuntur,
grana
lathyridis
xv.
vel
xx.
ad
summum,
integra
deglutienda
praescri¬
bit,
eaque
docet,
etiamsi
minimè
terantur,
mi¬
niméque
in
corpus
permeent,
multùm
tamen
purgare:
Sed
iste
locus
sententiam
nostram
po¬
tiùs
asserit
&
confirmat,
quàm
infringit
&
op¬
pugnat.
Ex
eo
enim
constat,
in
tenuiori
&
sub¬
tiliori
substantia
vim
purgatricem
esse
posi¬
tam,
eamque
eò
maiorem
esse,
quò
à
crassitie
corpotis
remotior
fuerit.
Vno
&
eodem
consensu
omnes
idem
Medici
affirmant,
quùm,
quando
maiore
opus
erit
purgatione,
mandi
ip¬
lib.
quo
purgare
docet,
cap.
8.