115
ter
Philosophos
&
medicos
tùm
antiquio¬
res
tùm
recentiores
sententiarum
discordia
nata
est.
Siquidem
alii
totam
vim
&
proprie¬
tatem,
quâ
pollent
medicamenta,
ad
morbos
oppugnandos,
formaeaut
toti
substantiae
agen¬
di
proprietatem
tribuunt:
alii
altiùs
origi¬
nem
earum
facultatum,
à
caelo
nimirum
ipso
repetunt;
quas
potiùs
occultas
proprietates,
quàm
manifestas
volunt.
Alii
non
coelo,
sed
formae
substantiali
arrogant:
neque
crasis
vl¬
lam
habent
rationem,
aut
etiam
qualitatum,
quas
nullius
esse
momenti
iudicant:
vimque
illam
abditam
in
medicamentis
positam,
mix¬
tionem
elementorum
esse
negant;
sed
à
qui¬
busdam
spiritibus
in
abyssis
naturae
recondi¬
tis,
proficisci
pronuntiant,
in
quibus
quie¬
scant
aliquandiu,
ac
nullo
rerum
naturalium
intenritu
extingui
possint:
Quotum
sententia
consentit
cum
opinione,
Socraticorum
lib.
de
ideis
in
Parmenide;
Stoicorum,
de
causa
continente,
Anaxagorae
de
syncrisi
Atomorum,
Et
Hippocratis,
lib.
de
diaeta.
Anonymus
noster,
qui
totus
materialis
po¬
tiùs
quàm
formalis
est,
quique
idcircò
alteran¬
tia
illa,
aliaque
remedia,
non
patitur
formaliter
potius
operari,
quàm
materialiter,
hanc
illo¬
rum
sententiam
nequaquam
probaturus
est:
at
contra,
magnâ
vocis
contentione
in
illam
debacchaturus.
Quin
iam
illum
crassiore
ro¬
stro
pennam
excindentem
video
vt
maioribus
literis
eminùs
legendis,
efformet
responsionem
suam,
quam
nonae
doctrinae,
&
erroneae
au¬
H
ii