122
(in
quem
vsum
destinatum
est)
si
formam
suâ
specifica
&
substantiali
cum
vita
sua
propria,
quâ
in
solo
suo
viuebat,
spoliata
est?
Nun¬
quid
apparet
ἀχωρίστως
illam
formam
sub¬
stantialem,
καὶ
ἀδιαλύτως
rebus
omnibus,
in¬
haerere,
donec
vsus,
ad
quem
destinatae
sunt
prorsus
sustulerit,
&
aliò
traduxerit.
Sic
ex
forma
sua
substantiali
rhabarbarum
rectè
de¬
finietur,
medicamentum
purgandae
bili
ido¬
neum:
sic
triticum,
definietur
semen
nutrien¬
do
homini
aptissimum.
In
hos
enim
vsus
cum
reliquis
omnibus
aliis
illa
per
formas
substantiales,
natura
perducit,
dum
eas
for¬
mas
homo
ab
illis
detraxerit,
&
in
suum
vsum
transtulerit.
Praeterea
quàm
inepta
sit
&
falsa
illorum
minor
in
hoc
medio,
quo
asserunt
periisse
a¬
nimam
vegetabilem
eradicatâ
è
solò
suo
&
exsiccatâ
plantâ,
hinc
elucescit.
Si
periit
ani¬
ma
vegetabilis,
non
permanet
in
fructu
vel
semine.
At
contrà
videmus
permanere.
Ergo
non
periit.
Permanere
apparet,
quòd
ex
se¬
mine
sicco
etiam
in
terram
proiecto,
nouum
germen
emergat,
specie
parentes
referens.
At
nouum
illud
germen,
vnde
prodit
&
ve¬
getatur,
crescitque
ad
perfectionem,
quàm
ex
vi
illa
&
facultate,
aut
spiritu
vitali
in
se¬
mine
latente,
qui
ex
potentia
tandem
pro¬
rumpit
in
actum?
Neque
enim
fas
est
dicere,
ex
sole
&
terra
hoc
effici,
cùm
illa,
vt
effi¬
cientes
causae
moueant
tantùm
facultatem
vitalem
in
semine
inclusam,
quae
si
prorsus
esset
extincta,
frustrà
semina
in
terram
serun¬