121
tationem
propriam
deponit,
&
tuum
prorsus
iacet,
nisi
ad
quod
destinatum
est
reuocetur.
Si
igitur
in
agrum
seratur,
nun¬
quid
docet
experientia
quotidiana,
similem
parentibus
suis
speciem
ab
ipso
procreari.
Hoc
ne
amabo
fieret,
si
formâ
suâ
substantiali
esset
nudatum.
Atqui
tunc
forma
in
illo
per¬
fecta
est,
quae
vim
habet
simile
sui
progignen¬
di,
ad
quod
à
natura
constitutum
est.
Hinc
liquet
virtutes
omnium
rerum,
quae
à
forma
substantiali
prodeunt
non
perire
cum
vi
vegetatiua,
qua
sibi
ad
tempus
opus
fuit:
sed
manere,
dum
id,
ad
quod
vocatae
sunt
compleuerint.
Sic
pecudes
lanienae
dicatae
nihil
homini
prosint,
ni
priùs
mobili
illa
sen¬
sibili
animâ,
atque
vegetabili
spolientur,
cui
tamen
homini
eae
in
alimentum
dicatae
sunt.
Ergo
iugulari
illa
priùs
oportet,
&
vita
aut
anima
sua
vegetatiua
&
sensitiua
exui,
vt
ho¬
minis
vsui
esse
queant,
in
quem
vsum
tan¬
quam
in
suum
vltimum
finem,
natura
illas
cum
omnibus
aliis
destinauit.
Vnde
igitur
ali¬
tur
homo
ex
ipsarum
morte,
si
in
illis
pereat
forma
substantialis,
qua
ad
alendum
homi¬
nem
aptae
sunt
&
ad
id
vnum
destinatae?
Si
indiuidua
alia
excutiamus
medicamen¬
tis
dicata,
vnde
virtutem
habeant,
quàm
à
forma
illa
spirituali
&
substantiali?
Eia,
rha¬
barbarum,
nuncquid
tunc
in
vsum
venit,
quum
iam
pridem
ex
solo
suo
exutum
est,
&
vim
ve¬
getandi
deposuit,
vt
nullam
neque
vitam
neque
incrementum
ampliùs
ex
matre
sua
hauriat:
attamen,
cur
&
vnde
bilem
attrahit
&
vacuat,