120
crasi
illarum
oritur,
ea
extincta,
temperies
&
crasis
simul
recesserunt:
Ergo
nec
eiusmodi
fructus
alere
possint
ratione
temperamenti
&
crasis,
quae
in
illis
extincta
sunt,
post
deperdi¬
tam
vegetationis
virtutem.
Atqui
iam
dixi¬
mus
non
in
eum
finem
creata
esse
terrae
indiui¬
dua,
vt
vegetarentur,
sed
vt
vegetata,
aut
ve¬
getatione
maturata,
fierent
proprium
hominis
alimentum
aut
medicamentum.
Vnde
con¬
stat
totam
illorum
formam
&
substantialem
(&
accidentalem,
si
vis)
transire
in
hominem,
vt
illis
reformetur:
hoc
est
formam
suam
in¬
instauret
&
sustineat
in
essentia
sua.
Deperdi¬
tâ
igitur
vitâ,
qua
sibi
viuunt
plantę,
&
alia
na¬
turae
indiuidua,
non
deperit
ea
vitae
forma,
quâ
viuunt
nobis,
quę
sola
verè
forma
dici
potest,
eáque
substantialis:
quòd
hominis
substan¬
tiam,
formam,
essentiam,
foueat,
augeat
&
sustentet.
Nec
inficias
eo,
quin
ea
φυσις
aut
forma
naturalis
rebus
indita
sit
etiam
κρασεως
aut
συμφυσεως
umixtionis
elemento¬
rum,
seminum,
&
trium
principiorum
cau¬
sa:
nam
non
tantùm
spiritualem
formam,
aut
spirituale
corpus
rebus
insculpit:
sed
cor¬
poralem
etiam
ex
crassiori
materia
compin¬
git,
quae
ritè
componi
non
potest,
quin
certo
rerum
mixtarum
temperamento
con¬
stituatur.
At
praecipua
illa
est
forma,
quae
ipsam
rei
crasin
sustinet,
&
quae
indiuiduum
perducit,
ad
quod
destinatum
est.
Quod
vt
apertiùs
exponatur,
intueamur
semen
à
planta
excisum,
cuius
separatione
vege¬