190
neris
&
Martis
species
deprehendere
liceat
in
ipso
&
inter
se
coniunctas.
Quod
indu¬
xit
in
animùm
Poëtarum;
qui
Philosophiam
cabalisticam
delibauerant;
vt
inde
Martis
&
Veneris
amores
confinxerint.
In
eo,
inquam
vitriolo,
tria
principia
illa,
sal,
sulphur,
&
mer¬
curius
apertè
elucescunt:
Cuius
Mercurius
prorsus
aethereus,
spiritum
viridem,
acidulum
tantarúmque
agendi
ac
penetrandi
virium
possidet
cùm
ex
arte
purissimus
separatur
à
Phlegmate
elementari
passiuo:
vt
breui
mo¬
mento,
corpora
metallica,
ac
substantias
vel
durissimas:
siue
metallicae,
siue
lapideae
eae
sint,
cuiuscunque
generis,
dissoluat.
Atque
is¬
Leo
viridis
est,
de
quo
Ryplaeus
tanta
praedi¬
cat.
Ob
seruatur
sulphur
in
vitriolo,
per
ruf¬
fam
quandam
ochram,
dulcem;
quae
ab
eo
facilè
separatur.
Quod
rerum
lenitiuum,
ac
verum
narcoticum
est:
omniumque
dolo¬
rum
leuamen
ac
sedatiuum.
Quod
in
ne¬
penthe
nostro
alibi
descripto
tanquam
ba¬
sim
constituimus.
Colcotar
autem
aut
faex
il¬
la
rubra
in
fundo
subsidens,
post
aetherei
mercurij
&
sulphuris
dulcis
separationem,
salem
in
se
continet
albissimum,
cuius
ex¬
tractio
maximùm
(attamen
lenissimum)
ex¬
hibet
vomitiuum,
multis
morbis
congruen¬
tissimum
&
vtilissimum,
vt
haec
in
vitriolo,
comperiuntur
tria
principia,
haud
secus
in
alumine
aliísque
salibus
eadem
deprehen¬
duntur,
prout
in
sale
communi
iam
osten¬
dimus.
In
ipsomet
sulphure
vulgari
id
ipsum
ani¬