200
Hîc
qui
aures
habet,
attentè
audiat:
alioqui
recedat
ab
opere:
à
quo
etsi
viam
ad
perfe¬
ctam
operationem
prae
aliis,
qui
me
praeces¬
serunt,
meo
quidem
indicio,
apertiorem
ara¬
uerim,
possit
aberrare,
nisi
rei
addictus
totus
fuerit.
Hinc
via
veris
Philosophis
sternitur,
ad
magnum
illud
&
praestantissimum
opus
mi¬
nerale
constituendum,
siue
ad
praeparandam
vniuersalem
medicinam,
ex
mineralibus,
(vegetabilem
enim
iam
libro
meo,
insulsè
ab
Anonymo
carpto,
descripsi)
cuius
censura
tanquam
rei
incognitae,
quantòs
risus
ac
ca¬
chinnos
moueat,
quiuis
vel
idiota
percipiet.
Nec
operam
hic
lusissem
in
illa
castiganda.
nisi
publicae
vtilitati
consulerem:
in
cuius
gratiam
lubenter
adhuc
patior,
hunc
libel¬
lum
à
me
extorqueri.
Atque
haec
quidem
demonstratio
est,
quae
in
omnibus
metallis
vel
solidissimis
tria
illa
principia
inuestigari
possunt,
&
seorsim
etiam
arte
separari,
ac
oculis
subiici.
Quod
vt
fa¬
cilius
intelligeretur,
exemplo
plumbi
doce¬
re
voluimus,
quod
ab
omnibus
tanquam
vi¬
lissimum
abiiciatur,
cùm
tamen
à
Philoso¬
phis
in
summo
pretio
habeatur,
quòd
norint
satis,
quid
intrinsecus
arcanorum
foueat:
suum¬
que
solem
vocent,
aut
leprosum
aurum.
Ex
huius
Saturni
stirpe
Antimonium
oriun¬
dum,
tanquam
primus
ex
trunco
ramus,
quod
suam
Philosophi
magnesiam
vocant:
prae¬
aliis
omnibus
metallicis
substantiis,
tria
illa
principia
apertae
actiuitatis
&
efficaciae
ple¬