279
tùm
exhiberi
vult:
sed
in
rarum
ac
exquisitum
remedium,
de
ea
abunde
comedi
praecipit.
O
quàm
alienum
Anonymus
noster
ab
huius
an¬
tiqui
medici
sententia,
consilio
&
decretis
o¬
stentat
animum:
qui
quae
pro
singulari
pręsi¬
dio
habebant
veteres
in
serpentum
morsus,
vsum
videlicet
salsarum
carnium,
ea
prorsus
citra
rationem
respuat.
At
nec
solus
Aegineta
hoc
sensit
&
scripsit,
sed
Graecorum
omnium
celeberrimorum
vnum
eundemque
consen¬
sum
licet
vbique
agnoscere.
Plinius
secundus
in
epistola
quadam
ad
ami¬
cos,
de
argumento
medicinae
agens,
postquam
exposuisset,
crebrò
sibi
contigisse
vt
impostu¬
ras
ac
fraudes
quorundam
medicorum,
peregri¬
nando
detegeret:
quorum
alij
vilia
quędam
&
prorsus
inania
remedia,
maximo
tamen
pre¬
tio
(vt
eo
nomine
gloriam
&
famam
sibi
conci¬
liarent)
passim
diuenderent:
Alij
lucro
auidis¬
simè
inhiantes,
morborum,
quos
nunquam
nossent,
opulenta
mercede
curationem
stipu¬
larentur.
Alij,
qui
(vt
eius
ipsius
verbis
vtar)
hoc
genere
grassarentur,
vt
languores,
qui
paucissimis
diebus,
vel
etiam
horis,
possint
sanari,
in
longum
tempus
traherent,
vt
sic
ae¬
gros
suos,
diu
in
reditu
haberent
&
saeuiores
ipsis
morbis
existerent:
tandem
addit.
"Qua¬
propter,
inquit;
necessarium
mihi
visum
est,
vn¬
dique
valetudinis
auxilia
contrahere,
&
veluti
in
breuiarium
colligere,
vt
quocunque
venissem,
eius¬
modi
insidias
vitare
&
hac
fiducia
securior,
in¬
gredi
queam:
&
vt
sciam,
si
quis
mihi
langor
acci¬
derit,
non
facturos
medicos
ex
me,
vel
ex
meis
re¬