289[sic]
Non
accersebant
illi
Pharmacopaeos,
qui
vl¬
trò
citioque
operi
iucumberent.
Redeamus
ad
nostros
cancrorum
cine¬
res,
ac
videamus,
in
quem
vsum
Praece¬
ptor
ille
Aëtij
reuocarit.
"Ex
eo
verò,
in¬
quit
ille,
quotidie
à
rabido
cane
commorsis
da¬
bat,
vsque
ad
quadragesimum
diem
cochlea¬
rium
satis
amplum,
in
aquàm
inspergens.
Si
autem
non
in
principio,
sed
post
aliquot
dies
à
morsu
commorsi
curam
suscipiebat,
bina
cochlea¬
ria
quotidie
dabat,
vt
quadraginta
dierum
exhi¬
bitio
expleretur.
Tandem
cap.
176.
haec
scribit:
"Locustae
testam
vstam
ac
tritam
cum
meraco
bibendam
dato,
&
alui
inferum
fluxum
compescet:
Ex¬
purgat
eadem
&
calculosos
renes,
multam
areno¬
sam
vrinam
deducens."
Quis
iam
asseret,
calcinatorum
&
cine¬
rum
vsum
antiquis
fuisse
in
auditum,
aut
ne¬
quaquam
in
varios
effectus
familiarem
eis
fuisse?
Etsi
autem
cinis
omnis
in
genere,
qua¬
tenus
proprium
suum
salem
in
se
continet,
exsiccantis
ac
detergentis
sit
potestatis:
ali¬
quam
tamen
apud
se
retinet
eius
rei,
à
qua
ex¬
tractus
est
proprietatem.
Atque
id
ipsum
est,
quod
libro
7.
de
re
medica.
docet
Aegineta,
τεφρα,
inquit,
id
est
cinis,
non
omnis,
idem
exactè
teperamentum
ha¬
bet:
Sed
iuxta
vstae
materiae
differentiam
eua¬
riat:
Et
acerborum
quidem
cinis,
velut
quer¬
cuum
&
ilicum,
non
modicam
astrictionem
habet,
vt
etiam
sanguinis
eruptionem
cohi¬
beat,
nullo
alio
praesente.
At
acrium
cinis,
[FT]T
iij[/FT]