2
uatas
aduersarij
nostri
censuras,
in
quaedam
libri
nostri
capitam
intuentes,
quàm
vt
ad
eos,
qui
verę
Medicinae
ex
Dogmatica
&
Hermetica
schola¬
petitae,
stndiosi
sunt
docendos
ac
erudiendos
respicientes,
stylum
nostrum
accommodare¬
mus.
Hac
verò
secunda
libri
parte
decreui
mi¬
nutiùs
singulas
nostri
Mastygophori
castiga¬
tiones
expendere,
câ
tamen
breuitate,
vt
simul,
quod
fusiùs
à
nobis
tractatum
est,
in
compendium
contraham,
vnde
Lector
etiam
citra
fastidium
haec
percurrete
possit,
&
inde
fructum
capere.
Pergamus
igitur
in
excutienda
tua
censura,
vi¬
deamúsque
quid
velis.
Mendacia,
pręstigias,
ine¬
ptias,
&
si
quid
peius
latrare
potes,
obiicis
à
me¬
in
vulgus
efferri
ac
spargi,
indéque
iudicum
auxilium
imploras:
sic
limen
tuae
orationis
exornas,
quasi
primâ
fronte
futurus
omnibus
terrori,
ne
ad
mei
libri
lectionem
quis
aduo¬
let:
cuius
vtilitate
omnes
priuare
niteris,
ne
quid
habeant,
quo
te
superent.
Sic
vulpes
ille
Aesopicus
abscissâ
inter
sepes
caudà
deformis,
aliis
abiiciendas
suas,
vt
pondus
inutile
persua¬
dere
voluit:
ne
scilicet
deformitatis
suae
con¬
scius,
alios
ornatiores
&
perfectiores
videret,
quibus
esset
opprobrio.
Haud
secus
inuides
aliorum
perfectioni,
quam
nondum
assequi
potuisti,
&
ad
eam
anhelantes,
ne
te
superent,
omni
studio
auocare
contendis.
Sed
quicquid
opponas,
illud
facilè
veritas
virtute
propriâ
eluctabitur.
At,
quibus
argumentis
Anony¬
me
venenum,
ineptias,
mendacia,
praestigias,
&
si
quid
pejus
cacolalia
ista
tua
eructare
potes,
esse
euincis?
Quia,
inquis,
à
sexaginta
Medicis