37
foli,
humore
suo
primigenio
attolli,
Ac
sic
in
ipsis
terrę
visceribus
flores
&
fructus
aureos
pro¬
ducit
ex
suo
semine.
Sed
cur
vitam
minerali
co¬
ralli
arbori
tribuas,
&
auro,
aliísque
metallis
detrahas?
cùm
metalla
sua
ex
mineralibus
prin¬
cipia
hauriant,
mineralia
ex
aquis,
aquae
ex
ma¬
ri?
Quòd
si
conchis
piscibus,
corallis
ex
suo
ele¬
mento
mare
vitam
elargitur:
Cur
&
auro
vita¬
les
spiritus
non
poterit
impertiri?
Sed
paulò
post
de
his
plura.
In
hoc
tu
hallucinaris,
Ano¬
nyme,
quòd
vitarum
discrimina
ignores,
nec
vitale
quicquam
partes,
quam
quod
sentit
&
mouetur.
Quotidiana
ciborum
quibus
vteris,
experientia,
fideliter
te
erudiri
oportuit.
Numquid
enim
ex
vetuecinis,
bubulis,
suillis
&
gallina¬
ceis
carnibus,
quibus
vesceris,
vitam
hauris,
foues
&
conseruas,
&
si
vitâ
illâ
mobili
spolia¬
tae
sunt,
quâ
sibi
anteà
viuebant,
non
nobis
vt
fusius
alibi.
Scias
igitur
nihil
vita
spoliatum,
ni¬
si
quòd,
vt
supra
diximus,
in
nihilum
sit
reda¬
ctum.
Etenim
vel
ex
ipsa
carie
ligni,
quae
vlti¬
mam
corporis
lignei
ruinam
&
interitum
mi¬
natur,
tineę
&
assalia,
aut
vermiculi
Xilopha¬
gi
Graecis
dicti,
cossi,
&
termes
Latinis,
progi¬
gnuntur
ac
enascuntur,
Sed
quid
plura?
Cùm
ex
corruptione
vnius
fiat
generatio
alterius,
cur
&
ex
corruptione
corporis
metallici,
&
in
suam
primam
materiam
redacti,
generatio
vi¬
talis
metalli
non
eruatur?
cùm
vita
in
corpore
sit
vltimum
moriens
si
mori
possit?
At
vitam
à
morte
superari
absurdum
credas,
cum
tantum
mors
sit
animo
à
corpore
separatio,
nec
id
priùs
quam
integra
&
plena
corporis
facta
sit
absumptio.
[FT]Cc
iij[/FT]