121
Doctrinae
Chymicae.
ad
acrimoniam
requiruntur.
Si
malis,
vstio
ne
humor
rerum
non
acrium
absumitur,
quo
acrimonia
retundebatur,
proinde
red¬
duntur
acria:
sed
cur
acria
vstione
acrimo¬
niam
perdunt?
Quia
calor
in
pauco
humido
radicatus
dissipatur,
in
vstis
solae
supersunt
ignis
reliquiae:
Atqui
ad
acrimoniam
desi¬
deratur
calor
potens,
saltem
ad
tertium
gra¬
dum
extensus."
Hoccine
est
clientem
tuum
prote¬
gere?
Imo
enecare,
suffocare,
quod
vult
aedificare,
diruis.
Vstione
vult
a¬
crium
intendi
calorem,
&
ideo
defi¬
nere
esse
acria:
Tu
vero
contra:
vis
e¬
nim
remitti,
ita
vt
ne
quidem
exten¬
datur
ad
tertium
vsque
gradum,
atque
ideo
desinere
esse
acria.
Verum
quid
mirum,
si
ipsi
tam
turpiter
contradi¬
cas,
cum
teipsum
à
contradictione
im¬
munem
conseruare
non
potueris?
Nihil
impone,
res
ipsa
loquitur.
pag.
enim
83.
vt
demonstres
minera¬
lia
naturae
nostrae
esse
valde
inimica,
neque
igne
corrigi
posse,
vt
volunt
Chymistae,
ita
scribis.
"Imo
vero
igne