DE
HELIA
ARTISTA
23
ari
afflatu,
nescio
quo,
cuiusve
spiritus?
Pos¬
sent
ex
Paracelso
&
Suchteno
plura
in
hanc
sententiam.
vel
disquiri,
vel
disseri:
Sed
quia
mihi
nec
probantur,
&
de
incompertis
iudici¬
um
temerarium
est,
illis
libens
supersedeo.
Transeamus
ad
alteram
Quaestionis
par¬
tem,
inqua
tempus
Helianum
explicandum.
&
ejus
emolumentum.
Distinguit
Paracel¬
sus
seculum,
quo
ipsemet
vixit,
ut
profitetur,
Arcanorum
Monarcha,
à
seculo
post
ipsum
venturo,
quorum
prius
intermedium;
postre¬
mum
hoc
aureum
&
gratiae
&
ultimum
vocat,
in
libro
tincturae
physicae
(Frustra
enim
sunt,
qui
hos
tractatus
Theophrasti
esse
dubitant).
Quinquagesimo
igitur
octavo
anno
ipsius
Theoriam
fore
in
flore
ait:
quo
tempore
ei
o¬
mnes
sint
adhaesuri,
&
in
naturae
pervestigan¬
dis
arcanis
ipsius
secuturi
vestigia:
Praxim
item
consecuturam
admirandam
operibus
&
signis,
ita
ut
in
vulgus
passim
atque
infimam
plebem
abeat,
&
probetur.
Haec
ille.
Quae
in
quinqua¬
gesimum
octavum
annum
non
seculi,
quo
ipse
vixit,
sed
subsequentis
(isto
nempè
millesimo
sexcentesimo)
eventura
praedici
apparet
ex
li¬
bris
Mineralium,
cap.
de
Vitriolo,
ubi
&
de
suo
seculo,
&
de
subsequenti
in
haec
verba
scribit:
(excessit
enim
ex
hac
vita
anno
Domini
1541.)
"Longe",
inquit,
"satius
esset
etiam
hac
hora
sivè
nunc
temporis,
hiscè
rebus
operam
dari"
(nempè
arcanis
naturae)
B
5