117
22
DISQUISITIO
sertim de quodam uno homine singulari post
ipsum venturo, cujus ut inquit, magnale se vi¬
vente nondum vivat, hoc est, qui in rerum na¬
tura nondum extiterit. Fac enim in genere
illud verum esse, ut stato tempore & Heliana
periodò in lucem proditura sint, quae vulgo ad¬
huc latent: imo quae nunc Aegyptiorum fere
spolia sunt (ita enim appellare, istorum mani¬
bus nunc conclusa, placet) eadem ad veros Ir¬
raelitas devolvenda esse, & ad veros Naturae
magos, qui ut olim Christo, sic eidem nunc in
suis fidelibus profugituro in Aegyptum, aper¬
turi sint thesauros suos, quae certè me impulit
causa, ut ista mihi putarem pervestiganda: un¬
de tamen ista peculiaris. Theophrasto futuro¬
rum denunciatio? unde, & à quo spiritu pro¬
fecta Personalis nescio cujus Heliae post ipsum
venturi designatio? An ut in prognostico
Theologico Adamus Nachemoser (ita sonat
inscriptio) reformatorem quendam, quem mun¬
di septimum ille numerat, part: 4. lib. 4. cap. 6.
ab anno 1580. certò & sine exceptione spiri¬
tum Heliae gestaturum asseverat: ita quoque
consimiliter suum Heliam Chymicarum arti¬
um, & naturae magistrum nobis praedicit Theo¬
phrastus, naturaline sagacia, & apprehensione
mentis (praesertim pulvere lapidis & tincturae
physicae perpurgatae) an prognosticatione qua¬
dam syderali & influentia coelesti? an peculi¬
ari