DIQUISITIO
34
anno
1588.
Thesi.
7.
poscribit
titulo
de
materia
(libet
enim
Sectae
causa,
quae
sola
philosophiae
penetralia
iam
sibi
vendicat,
inde
arcescere
dis¬
quisitionis
hujus
fundamenta,
quibus
refuta¬
tis,
caeteri
tùm
veteres,
tum
neoterici
quorum
vestigia
Hagelius
sequitur,
sua
sponte
corruent)
Sic
igitur
inquit.
Thesi
iam
dicta:
"Alchymistae
novum
&
maximè
superstitiosum
genus
hominum,
metallorum
omnium
principia
pertinacissimè
conten¬
dunt
esse
sulphur
&
hydrargyrum
sire
argentum
vivum".
Eadem
explicans
thesi
12.
addit:
"Res
ad
chymicos
redit.
Hi
quod
ipsi
sese
ex
sulphurem
&
hydrargyro
metalla
fabricare
putent,
ex
indem
naturam
conflare
non
sine
multo
fastidio
contendunt".
Haec
Iesuita
no¬
vum
maximè
&
superstitiosum
genus
homi¬
num,
contra
sui
ordinis
professores,
qualis
est
Delrio
&
alij.
At
quomodo
susceptum
probare
conatur?
"Quod
metalla
ex
sulphure,
inquit,
&
argen¬
to
vivo
non
fiant,
ita
probandum
est.
Si
res
ita
habent
ut
volunt
chymici,
cur
sulphur
&
argentum
vivum
in
ve¬
nis
metallicis
omnibus
aut
plerisque
aut
metalla
in
pu¬
teis
ipsorum
non
reperiuntur?"
Haec
est
prima
le¬
suitae
ratio,
ab
ortu
metallorum,
sive
locque
po¬
tiùs
ducta.
Arguit
deinde
ex
proprietate
com¬
ponentium.
"Et
cur",
inquit,
"proprietates
sulphuris
&
argenti
viri
non
habent?
Quid
enim
sulphure
ad
flammam
concipiendam
aptius
est?
At
metalla
non
sunt
φλογισά".
Item,
"Nullum
argentum
virum
concrescit
frigore,
ut
experientia
&
arist.
Meteor.
c.
8.,
auctor
est.
Metal¬