117
65
DE HELIA ARTISTA.
gentum, aut aurum ponas in terram, tunc eti¬
am tenitente & invito te, qui tenes virgam, pars
caudicis caesa extrorsum verget, donec validis¬
simo indicio & motu metallum percutiat. Quae
sit hujus rei ratio, Physicos latet: adeò miranda
est naturae sympathia tamen & ipse verum es¬
se reipsa expertus sum, & in alijs identidem
vidi. Quòd si non cuivis movetur in manu (ut
Hagelius ait) sanè in Dei potentia & hoc reser¬
vari quis non videt? Sed iam ad umbilicum no¬
stram Disquisitionem perducamus. Quae
nim Hagelius praeterea affert argumenta, nul¬
lius ponderis sunt nec valoris. Primùm conce¬
dit ab ijsdem causis produci, & easdem opera¬
tiones tantum secundum majus & minus dif¬
ferentes habere metalla. At si proprietates
sequuntur naturam, multò magis hae convin¬
cunt, metalla proprie & constitutivè non dif¬
ferre, tantum abest ut ipsi patrocinentur, qui
vult differre ea specie per essentialem diffe¬
rentiam. Nam quod de lapidibus excipit, non
eadem est proxima essentia eorum. Non enim
ex Mercurio vivo originem proximè ducunt.
Quae autem de elementis adfert, magis im¬
perfectam mixtionem arguunt Ὡς ἔν τῷ μετεώ
ρῳ. Quod autem addit: "Natura nec vult nec potest
caetera metalla in aurum transmutare. Non vult: tùm
quia nunquam id fecit tùm quia propter certos ac ne¬
cessarios usus omnia ac singula producit, quos ex
substantiali immutatione omnino amitti necesse est.