117
DISQUISITIO.
66
Respondeo me agnoscere non naturam, sed
Deum naturae moderatorem prospexisse usi¬
bus humanis diversitate metallorum; ac pro¬
indè non omne metallum in aurum termina¬
ri, sed ex sulphuris fixi & volatilis diversitate
cum Mercurio puro vel impuriore, & bona
mixtione diversa produci metalla, quatenus à
temperato absunt, alia per impuritatis duri¬
tiem cremabilem, alia per mollitiem evapora¬
bilem: sed si accidentia ista separentur, non
magis transmutationi serviunt, ac usibus me¬
dicinalibus. Nec tamen metalla ex immuta¬
tione omninò amitti necesse est. Etenim auro
prae ferro ad certos usus comparato nemo uti¬
potest. Proindè non est metuendum abolitio¬
ni eorum per artem. Quidè quod Theophra¬
stus idem operis esse & laboris fatetur, si quis
meliora metalla velit mutare in viliora; adeò
nihil attinet horum abolitioni timere. Quod
autem naturam nunquam fecisse ait, tantum
abest, ut etiam scarabaeum halitus auro corre¬
ptum transmutarit, qualia multa miranda in
mineris reperiuntur: nisi quis dicat occupa¬
tum illum halitum auri abolitione & exustio¬
ne sacrabaei externam ejus figuram induisse,
cui libens adstipulor. Sed quis in hiatus na¬
turae descendit, aut quis ita Lynceus est, qui
naturam hoc nunquam fecisse dicat? Certè
Petrus Bonus contrarium probat: & plum¬
bum