CHYMICVM.
75
cogitabat
qualis
esset
illa
visio,
cogitabat
qualis
esse
deberet
ille
Mercurius
Philoso¬
phorum:
nihil
potuit
excogitare
aliud,
quam
hunc
suum
Mercurium
vulgi.
Sed
tamen
desiderabat,
vt
cum
illo
sene
lon¬
gius
loqui
potuisset,
laborauit
tamen
assi¬
duè,
iam
&
in
stercoribus
animantium,
&
puerorum,
postea
&
in
suo
proprio
sterco¬
re
laborare
coepit.
Et
quolibet
die
in
locum
vbi
visionem
vidit,
ibat,
vt
senem
illum
i¬
terum
alloqui
posset,
interdum
simulabat
somnum,
clausis
oculis
iacebat,
expectan¬
do
senem.
Sed
cum
venire
nollet,
putabat
illum
timere,
neque
credere
quod
dormi¬
ret,
iurabat
ergo
dicens:
Mi
Domine
Senex,
noli
timere,
certè,
ego
dormio,
respice
ocu¬
los
si
non
credis.
Et
miser
ille
Alchymista,
post
tot
labores
&
consumptionem
bono¬
rum
suorum,
iam
&
in
delirium
cadebat.
semper
de
illo
sene
cogitando.
Et
ex
illa
fortissima
imaginatione,
apparuit
illi
phantasma
per
somnùm,
in
forma
illius
se¬
nis,
&
dixit
illi:
Noli
desperare
amice:
Mer¬
curius
tuus
bonus
est
&
materia
tua,
sed
si
tibi
non
vult
obedire,
coniures
illum,
ne
sit
volatilis.
Tamen
&
serpentes
solent
coniurari,
quare
&
non
Mercurius?
&
sic
discedere
voluit
senex.
At
Alchymista
ab
illo
petijt
dicens:
Domine
exspecta;
&
prae¬
clamore
excitatus
est
miser,
tamen
non
si¬
ne
D
5