76
NOVVM
LVMEN
ne
magna
consolatione.
Accepit
postea
vas
plenum
Mercurio,
&
coepit
illum
miris
modis
coniurare
sicut
illum
docuit
som¬
nium.
Et
recordatus
est
verborum
senis,
quod
dixerit:
Serpentes
coniurantur,
&
Mer¬
curius
pingitur
cum
serpentibus,
cogita¬
uit,
certè
sic
debet
coniurari
sicut
serpens.
Et
accepto
vase
cum
Mercurio
caepit
di¬
cere:
VX
VX,
OSTAS
&c.
Et
vbi
de¬
buit
esse
nomen
serpentis,
Mercurij
po¬
suit,
dicens.
Et
tu
Mercuri
nequissima
be¬
stia,
etc.
Ad
quae
verba
Mercurius
caepit
ri¬
dere,
&
loqui
ad
Alchymistam
dicens:
qud
vis
quod
me
turbas
mi
Domine
Alchy¬
mista?
Alchym.
Oho,
iam
me
vocas
Do¬
minum,
quando
tibi
viuum
tango,
iamt
bi¬
inueni
fraenum,
expecta
patum,
mox
meam
cantilenam
canes,
&
caepit
ad
illum
strenuè,
loqui,
quasi
cum
ira,
Tune
es
ille
Mercu¬
rius
Philosophorum?
Merc.
quasi
timeret
respondit
ego
sum,
mi
Domine,
Mercu¬
rius.
Alchym.
quare
ergo
mihi
obedire
noluisti?
nec
te
fixare
potui
?
Merc.
O¬
magnifice
Domine,
rogo,
parce
mihi
mi¬
sero;
nesciui
enim,
quod
sis
tantus
Philo¬
sophus.
Alchym.
Nonne
hoc
sentiebas.
ex
meis
laboribus,
cum
ita
philosophicè
tecum
procodebam?
Merc.
Ita
est
mi
Domi¬
ne
magnifice,
attamen
occultare
me
vo¬
lui
sed
video
miser,
qnod
me
occultare
non