CHYMICVM.
85
guior
erit,
cuius
mors
postea
vita
omnium
rerum
est,
quaecunque
in
hoc
regno
sunt,
v¬
bi
ego
sum.
Alch.
Esne
tu
magnus?
Merc:
Habes
me
in
exemplum,
ex
mille
guttulis
vnus
ero,
ex
vno
multa
millia
guttarum
do,
&
sicut
corpus
meum
est
in
oculis
tuis.
Si
mecum
ludere
scis,
potes
me
diuidere
in
tantum
in
quantum
vis,
iterum
vnus
e¬
ro:
quid
igitur
spiritus
(cor
meum)
intrinse¬
cè
qui
semper
ex
minutissima
parte
multa
mllia
profert?
Alch.
Et
quo
modo
igitur
te
cum
facere
oportet,
vt
ita
sis?
Merc.
Ig¬
nis
si
intus
ignis
est
mihi
cibus,
vita
ve¬
rò
ignis
aër
est
sine
aëre
ignis
extinguitur:
ignis
praeualet
aëri,
propterea
non
quiesco,
nec
me
crudus
potest
constringere
aër,
adde
aërem
aëri,
vt
sint
ambo
vnum,
&
teneant
pondus,
cum
igne
calido
coniunge,
tempo¬
ribus
da
ad
custodiendum.
Alch.
Quid
po¬
stea
erit?
Merc.
Subtrahetur
superfluum,
re¬
fiduum
combures
igne,
in
aquam
pones,
coques
postea,
coctum
aegrotis
in
medicinam
dabis.
Alch.
Nihil
mihi
dicis
ad
meas
quae¬
stiones.
Video
ego
quod
tu
me
tantum
pa¬
rabolis
vis
eludere.
Vxor,
affer
stercus
por¬
cinum
ego
istum
Mercurium
nouis
modis
tractabo,
donec
mihi
dicat,
quomodo
la¬
pis
Philosophicus
sit
faciendus
ex
illo.
Mer¬
curius
auditis
hisce,
incipit
lamentari
super
Alchymistam,
vaditque
ad
matrem
Natu¬
ram,