86
NOVVM
LVMEM
ram,
accusat
ingratum
laborantem.
Natura
filiò
Mercurio
credit,
qui
verax
est,
ira
com¬
mota,
ad
Alchymistam
venit,
&
illum
vo¬
cat,
heus
tu,
vbi
es?
ALch.
Quis
est
qui
me
vocat?
NATVRA.
Quid
tu
stulte
cum
filio
meo
agis?
cur
illi
facis
tantam
iniuriam?
cur
illum
crucias,
qui
tibi
omne
bonum
fa¬
cere
vult;
si
tantum
intelligere
velles?
Alch.
Quis
diabolus
me
increpat,
tantum
Virum
&
Philosophum?
Natu.
O
stulte,
plenum
su¬
perbia
stercus
Philosophorum,
noui
ego
Philosophos,
&
omnes
Sapientes,
quos
amo,
nam
&
illi
me
amant,
&
omnia
mihi
faciunt
ad
placitum:
&
quo
ego
non
possum,
illi
me
iuuant.
Vos
autem
Alchymistae,
ex
quo¬
rum
ordine
tu
quoque
vnus
es,
absque
meo
scitu
&
consensu,
imò
omnia
contraria
mihi
facitis,
propterea
vobis
etiam
contra¬
rium
euenit.
putatis,
quod
bene
filios
meos
tractetis,
sed
nihil
perficitis:
&
si
rectè
con¬
siderare
velitis,
non
vos
illos
tractatis,
sed
illi
vos
tractant:
nam
vos
nihil
ex
illis
face¬
re
potestis
neque
scitis,
illi
verò
ex
vobis,
quando
volunt,
faciunt
stultos.
Alch.
Non
est
verum,
ego
etiam
sum
Philosophus,
&
scio
laborare
bene,
fui
ego
apud
Principem
non
vnum,
&
fui
apud
illo:
Philosophus,
quod
&
vxor
mea
scit,
etiam
iam
nunc
ha¬
beo
librum
manuscriptum,
qui
erat
aliquot
centum
annis
in
muro
quodam
occultus,
iam