CAPITULUM
II.
109
potentiae
&
divitiarum
gloriam
affectasse
&
occupasse:
cum
potius
plerique
Philosopho¬
rum,
in
spontanea
paupertate
quiete
vive¬
re
maluerint:
quàm
colla
sita
molesto
&
per¬
nitioso
divitiarum
jugo
subdere.
Vndè
Ana¬
creon
Philosophus
pecuniam
omnem
sibi
dono
oblatam,
Polycrati
tyranno
restituit:
utpote
à
qua
custodienda
plus
molestiae,
quàm
volup¬
tatis
senserat.
In
quo
Hermetici,
Salvatoris
ac
Domini
nostri
exemplum
imitari
videntur:
qui
coram
Pilato
apertis
fatetur
verbis,
su¬
um
regnum
non
esse
de
hoc
mundo.
Ejusmo¬
di
enim
mundanarum
delitiarum
maximi
contemptores
Philosophi,
summam
volupta¬
tem
quaerunt
ex
solo
sapientiae
studio,
&
rebus
di
vinis
indagandis:
tanquam
obedientes
Sapi¬
entis
discipuli,
qui
Proverb.
8.
dicit:
Doctri¬
nam
magis,
quàm
aurum
diligite:
melior
e¬
nim
illius
fructus
est
auro,
&
lapide
precioso¬
&
genimina
ejus
argento
electo.
O
utinam
hodiernum
seculum
id
consideraret:
non
utique
sacra
auri
fame
tam
plurimi
laborarent:
qui
postquam
magnam
auri
vim
per
fas
&
nefas
corraserunt,
eodem
postea
ad
impios
&
nefa¬
rios
usus
proh
dolor
abutuntur,
&
sic
ex
pro¬
prijs.