CONCLUSIO
275
autem
in
Christum,
non
est
tantùm
ore
fateri,
Credo:
quod
potiùs
temeraria
quaedam
confiden¬
tia,
quàm
vera
fides
appellari
meretur.
Nisi
e¬
nim
cor
simul
cum
ore,
&
opera
cum
confessio¬
ne
conspirent,
fides
haec
mortua
&
instar
lucer¬
nae,
cujus
lumen
extinctum,
inutilis
&
vana
ha¬
betur:
Quemadmodum
enim
è
diametro
inter
se
pugnant,
lucere,
&
non
lucere,
sive
lux
&
te¬
nebrae:
ita
fides
vera
distat
ab
orali
sine
operi¬
bus.
Ex
quibus
differentia
spectatur
maxima
inter
Chymiae
studiosos
veros
&
spurios.
Qui
enim
ambulant
in
veritate,
veritatem
conse¬
quuntur:
qui
verò
luce
hac
relictâ,
externam¬
tantùm
splendoris
vmbram
sectantur,
ad
verita¬
tis
lumen
nunquam
perveniunt.
Quoniam
igi¬
tur
maximam
hominum
partem
videmus,
um¬
brà
potius,
quàm
rei
essentiâ
delectari,
hoc
est,
delicijs
hujus
mundi
caducis
plures,
esse
deditos,
quàm
perio
pietatis
studio:
non
mi¬
rùm
est,
quin
maxima
sit
raritas
eorum,
qui
voti
sui
compotes
fiant.
Multi
enim
sunt
voca¬
ti:
pauci
verò
electi.
Et
sicut
terra
magnam
co¬
piam
luti
suppeditat,
unde
sit
fictile:
parvum
autem
pulverem,
unde
aurum
sit:
sic
etiam
est
con¬
ditio
praesentis
seculi.
Multi
enim
creati
sunt:
pauci
autem
salvabuntur.
Esdra
4.
cap.
8.
Quam¬
obrem
sicuti
ab
initio
hujus
tractatus
exemplum
Hermetis,
hujus
disciplinae
studiosis
imitandum
proposuimus:
ita
nunc
in
fine
idem
propositum
alterius
Philosophi,
nempe
Alani
testimonio
confir¬