DE
SVLPHVRE.
22
propterea
tamen
tractatum
hunc
conscripsimus,
vt
antiquos
Philosophos
redarguere
velimus,
sed
potius
eorum
scripta
confirmaremus,
&
a¬
liqua
quae
omiserunt
adimpleremus;
cum
&
Philo.
homines
sunt,
non
omnia
ita
ad
amussim
pos¬
sunt,
nec
vnus
de
omnibus
sufficienter
potest.
Aliquos
etiam
miracula
à
via
lineari
naturae
seduxerunt,
vt
in
Alberto
Magno
viro
&
Philosopho
sagacissimo
accidisse
legimus,
qui
scripsit
tem¬
poribus
suis
grana
aurea
inter
dentes
demortui
in
sepulcro
inuenta
esse.
Huius
miraculi
ratio¬
nem
certam
non
potuit
inuestigare,
sed
hoc
vi¬
minerali
in
homine
adiudicauit,
&
super
hanc
opinionem
cecidit
illi
confirmatio
dicti
Mo¬
rienis,
&
haec
materia
Rex
à
te
extrahitur.
Sed
hoc
erroneum
est,
nam
&
Morienes
Philosophi¬
cè
ista
intelligere
voluit.
Virtus
enim
minera¬
lis
in
suo
regno
locata
est,
sicut
&
animalis
in
suo
regno,
vt
in
libello
12.
Tractatuum
ista
regna
distinximus
&
in
tria
regna
diuisimus,
quia
quodlibet
horum
absque
ingressu
extraneo
in
se¬
metipso
stat
&
multiplicatur.
Verùm
quidem
est
in
regno
animali
esse
&
Mercurium
sicut
mate¬
riam,
&
sulphur
sicut
virtutem;
sed
animalem
non
mineralem.
Vis
sulphuris
animalis
si
non
fuisset
in
homine,
non
congelaret
sanguinem
Mercu¬
rius
in
carnem
&
ossa:
sic
etiam
si
non
esset
vis
sulphuris
vegetabilis
in
regno
vegetabili,
non
congelaret
aquam,
seu
Mercurium
vegetabilem
in
herbas
&
arbores.
Sic
quoque
in
regno
mine¬
rali
intelligendum
est.
Non
differunt
quidem
hi
tres
Mercurij
in
virtute,
nec
illa
tria
sulphura,
quia
quodlibet
sulphur
habet
vim
naturalem
Mercurium
suum
coagulare;
&
quilibet
Mer¬
curius