93
ADMONITORIA.
sibi
ad
suos
usus
fonte
solo,
rivulos
vero
superfluos
derivando
foras)
Deo
in
proxi¬
mo
egeno
&
suis
membris
benefacere,
an
non
Humanitatis
&
Liberalitatis
opus,
ac
Eleemosynarii
in
hoc
magno
Hospitali
Pietatis
officium
omni
laude
ac
sempi¬
terna
memoria
dignissimum?
Et
hac
via
in
Timore
DEI
&
Amore
proximi
progredientibus,
sine
ullo
dubio
Luminum
Pater
(à
quo
solo
tanquam
efficiente
Principali
&
Finali
omnium
Creaturarum
&
operationum
causa,
omne
bonum
DDonum
post
vitae
emendationem
petendo,
quaerendo,
&
pulsando
impetrandum
est)
pium
&
laudabile
propositum
(Timentium
enim
eum
facit
voluntatem)
longè
majoribus
&
fortè
insperatis
cumulatè
coacervaret
beneficiis:
Haec
enim
sola
semita
non
tantum
ad
omnia
Naturae
optata
Arcana
perveniendi
est
Regia,
sed
quod
omnium
potissimum
ad
ipsum
universi
opificem,
quo
UNO
omnis
BO¬
NITATIS
Divinae
OCEANO
Infinito
per
Regenerationem
(alteritate
per
u¬
nitatem
absorpta)
in
Sabbatho
Sabbathorum
seu
Jubilaeo
Aeterno
cujus
gratia
creati
sumus
comprehenso,
attigimus
suffragante
Divina
Clementia
scopum
&
metam
veram,
cujus
fruitione
plenaria
[unclear]
olim
non
aliter
delectabimur,
quàm
aeru¬
mnosus
exul
&
peregrinus
(per
varios
vitae
casus,
per
saxa,
per
ignes,
per
sentes
&
vepres
agitatus)
legitimae
tandem
patriae
restitutus:
siquidem
Dulcia
non
me¬
minit,
qui
non
gustavit
amara:
Sine
Cruce
&
morte
ad
amissa
bona
reditus
fie¬
ri
nullo
modo
potest:
nec
Deus
vult
Hominem
mortalem
à
se
nunc
peregrinan¬
tem
ad
immortalem
beatitudinem
&
gloriam
delicato
pervenire
itinere,
sed
per
Ignem
Tentationis
&
Tribulationis,
cum
tristi
&
amara
morte,
quia
Coronatio
&
lachrymarum
abstersio
demum
superatorum
hostium
victoriam
subsequitur,
digna
enim
est
&
majoribus
praeliis
Vita
aterna.
Quam
vis
autem,
ut
ad
supremam
medicinam
revertar,
ad
versa
fortuna
me
honestae
syncerissimaeque
Veritatis
semper
studiosissimum
multoties
ad
supremi
illius
Philosophici
sacrarii
penetralia
(non
auri
argentique
faciendi
gratia,
siquidem
postposita
habendi
satagentia
pauco
contenti
sat
divites
sunt,
sed
ardore
quodam
medicinae
Verae
consequendae
&
iusto
admirandorum
DEI
operum
desiderio)
frustra
licet
aspirantem
&
anhelantem
non
solum
non
deduxerit,
sed
nescio
quo
meo
sinistro
&
infelicissimo
fato
etiam
factum
fuerit,
ut
quo
ferventiori
conatu
animi,
secretissima
illa
studia
sectatus
fuerim
avidius,
eò
obtrectante
malevolo¬
rum
Invidia
&
Fortunae
fluctibus
hactenus
jactatus
fuerim
acerbius,
aequitatis
necessitas
exigit,
quandiu
ulterius
non
datur,
ipsa
me
tantae
Rei
cogitatione
sola
M
Ex
DEI
Lu¬
mine
revelan¬
tur
secreta
&
abscondita
pa¬
tefiunt.
Sine
eo
enim
nihil
boni
&
perfecti
attingi
potest.
Ps.
145.
sect.
19.
Prov.
10.
sect.
24.
Divina
fidu¬
cia
neminem
ad
benè
agen¬
dum
destituit.
Qui
novit
U¬
num,
novit
O¬
mnia,
qui
discit
Multa,
discit.
Nihil.
Sir.c.
34.
fect.
12.
13.
14.
Beatitudo
con¬
sistit
in
appre¬
hensione
sum¬
mi
Boni.
Deus
est
im¬
mutabilis
Qui¬
es,
ad
quam
o¬
mnes
Creatu¬
rae
omni
cona¬
tu
anhelant
&
gemunt.
Levit
cap.
25.
sect.
23.
Tob.
12.
sect.
13.
Sir.
2.
sect.
5.
Sap.
3.
sect.
6.
Prov.
17.
sect.
3.
Sine
Certa¬
mine
&
Pugna
non
perveni¬
tur
ad
Patien¬
tiae
Victoriam
&
Coronam,
per
Angusta
itur
ad
Augusta.