15
ADMONITIO
AD
LE¬
CTOREM.
Sicuti
nullum
est
periculosus
Venenum:
quàm
id,
quod
clam,
&
specie
boni
fallit:
Ita
nullus
error
ma¬
gis
pertimescendus
eo,
qui
occultè,
sub
alicuius
boni¬
praetextu,
animis
sese
insinuat.
Eiusmodi
multa
ha¬
bent
plurimi
libelli,
qui
inter
literatos
clam
versantur,
&
tanquam
arcana
asseruantur:
à
quibus
incautiores,
dum
in
iis
eximia
quaedam
vident,
saepius
portentosa¬
rum
opinionum
venena
hauriunt.
Inter
illos,
quem
exhibeo
Tractatum,
non
inuitus
annumerarim:
Fa¬
teor
equidem
me,
prima
fronte,
quàm
illius
lectio¬
nem
coepi,
seriò
stomachatum;
Vulcano
illum
vo¬
uisse.
Occurrebant
enim
ab
initio
hirsuta
aequè;
ac
insulsa
quaedam,
absurda
pleraque,
plurima
etiam
impia,
quae
nauscam
primum;
dein
verò
haud
iniu¬
stam
bilem
mouebant.
At
mox
mihi
recurrens,
illud
Iurisconsulti,
de
lege
non
iudicanda
ex
sola
linea.
sicuti
nec
de
Musica
ex
sola
nota,
quinimò
legi,
&
explica¬
ri
in
scholis
&
Academiis
authores
magis
impios,
ideo
solum,
quia
tersi
&
politi
sermonis
ornatui
seruiant:
haec
inquam,
&
alia
tacitè
mecum
reuoluens,
quem
indignabundus
abieceram,
resumpsi:
&
demum
ad
vm¬
bilicum
perlecto,
mutato
consilio,
quem
prius
flammis
adiudicaram,
luci
consecraui,
rei
tùm
excellentia,
tum
vtilitate
permotus.
Quid
enim
humanis
corporibus
salutarius,
aut
Medicinae
studiosis
gratius,
quàm
im¬
mensum
illud
scientiae
pelagus,
cui
emetiendo,
non
sufficerent
anni
Nestoris,
in
Decem
praecepta
breuis¬
sima
aequè,
ac
facilia,
certáque,
ac
tuta
redigere?
Tantò
vt
te
de
fraudem
bono,
futuri
spes
emolumenti
haud
permittit:
prohibet
Charitas,
&
quo
in
tuum
feror
com¬
modum,
vetat
Zelus.
Haec
igitut
publici
iuris
ideò
esse,
volui,
sed
hac
addita
conditione,
vt
nimirum
aut
spon¬
giam
prius
paterentur,
aut
censoriam
virgam
comitem
B
j